του π. Ηλία Μάκου
Εκεί, σε μια δασώδη άκρη της Θεσπρωτίας, στη σιωπή της φύσης, εόρτασε στις 17 Ιουλίου το ιστορικό μοναστήρι της Αγίας Μαρίνας Χαραυγής Φιλιατών Θεσπρωτίας.
Ανήμερα χοροστάτησε στον όρθρο και ιερούργησε στην θεία λειτουργία ο Μητροπολίτης Παραμυθίας κ. Σεραπίων.
Οι προσκυνητές, που προσήλθαν προς τιμήν της Αγίας Μαρίνας αντιλήφθηκαν ότι εκείνο, που σήμερα έχουμε περισσότερο ανάγκη, εκείνο, που απουσιάζει έκδηλα από τις καρδιές μας είναι ο έρωτας του Χριστού, που θα πρέπει να πυρπολεί την ύπαρξή μας.
Ο Χριστιανισμός μας κοντεύει να γίνει, αν δεν έγινε, μεταφυσική, ηθική, κοινωνική φιλοσοφία, φιλανθρωπία και καλά έργα και κινδυνεύει να παύσει να είναι αγαπητική σχέση και ερωτική κοινωνία και να είναι ανέραστος Χριστιανισμός.
Η Μονή της Αγίας Μαρίνας ανακαινίστηκε πριν λίγα χρόνια από την Αδελφότητα της Μονής Γηρομερίου, όπου ανήκει ως Μετόχι.
Δεν υπάρχουν στοιχεία για το πότε χτίστηκε το Μοναστήρι της Αγίας Μαρίνας, το οποίος έχει ανακαινιστεί πριν λίγα χρόνια από την αδελφότητα της Μονής Γηρομερίου, όπου ανήκει ως Μετόχι.
Το έτος 1827 είναι η χρονολογία, που αναγράφεται στην είσοδο καθολικού. Στη μοναδική εναπομείνασα παλαιά εικόνα στο τέμπλο, υπάρχει η χρονολογία 1829. Τότε ανεγέρθηκε καινούργιος ναός.
Η λειψανοθήκη αναγράφει χρονολογία 1783 (THC AΓHAC ΜΕΓΑΛΟ ΜΑΡΤΗΡΟ ΜΑΡΙΝΑ 1783). Η χρονολογία αυτή προφανώς σχετίζεται με την κατασκευή της λειψανοθήκης.
Ο Αραβαντινός στο έργο του «Περιγραφή της Ηπείρου » (τ. Γ., σ. 149) αναφέρει «μοναστήριον αρχαίον κείμενον κατά την αριστεράν όχθην του ποταμού της Γλούστας παρά το χωρίον Λύκου» χωρίς να παραθέτει άλλες πληροφορίες. Τα παλαιά εκκλησιαστικά βιβλία δεν σώθηκαν.
Σ’ αυτόν τον χώρο αποκτάς μια αλλιώτικη αίσθηση. Σκέφτεσαι ότι μπορείς και αξίζει να κινητοποιήσεις τα μέσα σου για τις πηγές, που σε ανεβάζουν ψηλά. Έτσι δεν θα νεκρωθείς δυστυχής στα μισά του δρόμου.
Αν από την ψυχή σου δεν σου αναβρύσει, ποτέ τη δροσιά σου δεν θα τη βρεις.
Και σ’ αυτή την εσχατιά διαισθάνεσαι ότι το μέλλον ανήκει στον Χριστιανισμό, παρ’ όλες τις αντιδράσεις, τις οποίες θα αντιμετωπίσουν τυχόν οι ιδέες του.
Και μαζί με την Αγία Μαρίνα οι πραγματικοί Ορθόδοξοι ας πιστεύουν ότι ο Κύριος είναι δίπλα τους. Πορεύεται μαζί τους. Είναι ζωντανή η παρουσία Του.
Η στοργική και ζωντανή συμπαράσταση του Χριστού είναι η χρυσή μας ελπίδα.
Και είναι προσταγή του ουρανού και αίτημα εναγώνιο της γης και καθήκον μας και σκοπός μας το σύνθημα: Να ακτινοβολήσουμε γύρω μας φως Χριστού με την ορθή πίστη και την αγία ζωή μας, όπως το έπραξε η Αγία Μαρίνα. Να μεταγγίσουμε θείο αίμα στην αναιμική ανθρωπότητα.
Με άλλους λόγους, να γίνουμε, να γινόμαστε καθημερινά και περισσότερο Ορθόδοξοι, δηλαδή αληθινοί Χριστιανοί.
