Αρχιεπισκοπική Εγκύκλιο για την εορτή της του Χριστού γεννήσεως απέστειλε ο Αρχιεπίσκοπος Αμερικής κ. Ελπιδοφόρος.
Μιλώντας για τη Γέννηση του Κυρίου αναφέρει: “Είναι το άνθος το αμάραντο της αληθινής ομορφιάς, που επαναφέρει την ανθρωπίνη φύση στη αρχική της ωραιότητα!”
Έτσι, ο Αρχιεπίσκοπος εύχεται: “Για αυτό, αγαπητοί μου χριστιανοί, ας προσλάβουμε με ευγνωμοσύνη και τιμή αυτή τη ράβδο της δόξης, αυτό το αμάραντο άνθος. Μέσω της υπεραγίας Θεοτόκου και αειπαρθένου Μαρίας προσλαμβάνει την ανθρώπινη φύση μας και τη θεραπεύει, εξαγιάζοντάς την. Όλα εξαγνίζονται και ολοκληρώνονται. Ας τον λατρεύσουμε λοιπόν ολόθερμα με όλο το είναι μας, την καρδιά, το μυαλό και την ψυχή μας.
Διαβάστε ολόκληρη την εγκύκλιο παρακάτω:
Προς τους Σεβασμιωτάτους και Θεοφιλεστάτους Αρχιερείς, τους Ευλαβεστάτους Ιερείς και Διακόνους, τους Μοναχούς και τις Μοναχές, τους Προέδρους και τα Μέλη των Κοινοτικών Συμβουλίων, τους Εντιμολογιωτάτους Άρχοντες του Οικουμενικού Πατριαρχείου, τα μέλη της Ηγεσίας των 100, τα Ημερήσια και Απογευματινά Σχολεία, τις Φιλοπτώχους Αδελφότητες, τη Νεολαία, τις Ελληνορθόδοξες Οργανώσεις και ολόκληρο το Χριστεπώνυμο πλήρωμα της Ιεράς Αρχιεπισκοπής Αμερικής.
«Και εξελεύσεται ράβδος εκ της ρίζης Ιεσσαί και άνθος εκ της ρίζης αναβήσεται» (Ησαίας 11:1).
Προσφιλείς αδελφοί και αδελφές εν Χριστώ,
Αυτός που ερχέται ταπεινά, ως άνθρωπος σπαργανωμένος και φτωχός, είναι η πανίσχυρη ράβδος της ρίζης Ιεσσαί! Προσλαμβάνει την ανθρωπίνη φύση μας από την υπεραγία Θεοτόκο και αειπάρθενο Μαρία και αναλαμβάνει τις αμαρτίες της ανθρωπότητος από καταβολής κόσμου, «εν δόξη, εν δυνάμει και εν αγάπη» προς κάθε ύπαρξη στον κόσμο.
Είναι το άνθος το αμάραντο της αληθινής ομορφιάς, που επαναφέρει την ανθρωπίνη φύση στη αρχική της ωραιότητα! Ο προφήτης Ησαίας επισημαίνει σε άλλο σημείο: «και είδομεν αυτόν και ουκ είχεν είδος ουδέ κάλλος» (Ησαία 53:2), αλλά ο Υιός του Θεού ταπείνωσε εαυτόν γινόμενος υιός ανθρώπου. Το άνθος των αρετών του, η αναμάρτητη ζωή του, η θυσιαστική αγάπη του δεν εκλείπουν εις τον αιώνα. Η ανθρωπίνη φύση του έχει τη ρίζα της στην Παναγία Θεοτόκο, που τον γέννησε σε μία σπηλιά στη Βηθλεέμ της Ιουδαίας. Αλλά από αυτή τη ρίζα στο ξερό και παρθένο έδαφος «εγήγερται γενόμενος απαρχή των κεκοιμημένων» (Προς Κορινθίους Α´ 15:20). Διότι ο Κύριος «τίκτεται εν σπηλαίω» για να αναστηθεί «εξ ετέρου σπηλαίου». Σπαργανώνεται ως βρέφος, κηρύσσοντας τη δική του ανάσταση, όταν πίσω στον τάφο «τα οθόνια και το σουδάριον κείνται μόνα» (Ιωάννου 20:6-7). Γεννήθηκε σε φάτνη, η οποία χρησιμοποιείται για να τρέφονται τα άλογα κτήνη, ώστε να θρέψει όλους εμάς με το τίμιο Σώμα και το πανάχραντο Αίμα του, ως αναστάς εκ νεκρών.
Για αυτό, αγαπητοί μου χριστιανοί, ας προσλάβουμε με ευγνωμοσύνη και τιμή αυτή τη ράβδο της δόξης, αυτό το αμάραντο άνθος. Μέσω της υπεραγίας Θεοτόκου και αειπαρθένου Μαρίας προσλαμβάνει την ανθρώπινη φύση μας και τη θεραπεύει, εξαγιάζοντάς την. Όλα εξαγνίζονται και ολοκληρώνονται. Ας τον λατρεύσουμε λοιπόν ολόθερμα με όλο το είναι μας, την καρδιά, το μυαλό και την ψυχή μας.
Χριστός γεννάται· δοξάσατε!
† ο Αμερικής Ελπιδοφόρος
