Το χρονικό των εγκαινίων του παρεκκλησίου επ’ ονόματι του εν Αγίοις πατρός ημών Νικολάου, Αρχιεπισκόπου Μύρων της Λυκίας του θαυματουργού, εντός του Ησυχαστηρίου, του οποίου πρώτος κτήτωρ υπήρξε ο μακαριστός Αρχιμανδρίτης κυρός Ευσέβιος Βίττης, έχει ως εξής:
Το απόγευμα της Παρασκευής, 8 Νοεμβρίου 2024, ο Μητροπολίτης Σουηδίας και πάσης Σκανδιναυΐας χοροστάτησε κατά την ακολουθία του εσπερινού των εγκαινίων, συμπαραστατούμενος από τον Πανοσιολ. Αρχιμανδρίτη κ. Βαρθολομαίο Ιατρίδη, Εφημέριο του Καθεδρικού Ναού Αγίου Γεωργίου Στοκχόλμης, και τον Αιδεσιμολ. Οικονόμο κ. Γεώργιο Αρβανιτίδη, Εφημέριο της αρτισυστάτου Ενορίας των Αγίων Δημητρίου και Νέστορος Örebro Σουηδίας, αφού προηγουμένως κατά την κρατούσα εκκλησιαστική τάξη, εκόμισε τα εντός της αργυράς λειψανοθήκης λείψανα, τα οποία εναπέθεσε εντός του ιερού δισκαρίου.
Κατά την διάρκεια του εσπερινού, τους ύμνους της εορτής του Αγίου Νεκταρίου Πενταπόλεως, των εγκαινίων και του Αγίου Νικολάου, προς τιμήν του οποίου αφιερώθηκε το ιερό παρεκκλήσιο, απέδωσαν μέλη της βυζαντινής χορωδίας του Καθεδρικού Ναού Αγίου Γεωργίου Στοκχόλμης, υπό την διεύθυνση της Δ/δος Ηλιάνας Αντωνίου.
Μετά την ακολουθία προσεφέρθη τράπεζα, την οποία προσέφερε το ζεύγος των κ.κ. Benedict και Σουλτάνης Svedberg.
Το πρωΐ του Σαββάτου, 9 Νοεμβρίου 2024, ο Ποιμενάρχης, συμπαραστατούμενος από τους ως άνω κληρικούς, ιερούργησε στο προαναφερθέν Παρεκκλήσιο του Ησυχαστηρίου, του οποίου ετέλεσε τα εγκαίνια, συμφώνως προς το τυπικό της Ορθοδόξου κατ’ Ανατολάς Εκκλησίας.
Πριν την απόλυση της πανηγυρικής Θείας Λειτουργίας, στην οποία συμμετείχε πλήθος χριστιανών από αρκετές πόλεις της Σουηδίας και της Νορβηγίας, ο Ποιμενάρχης απένειμε, κατ’ ιδίαν προαίρεσιν και φιλοτιμίαν, στον π. Γεώργιο Αρβανιτίδη το οφφίκιον της πνευματικής πατρότητος, ο δε λαός αναφώνησε το Άξιος!
Επίσης, ετελέσθη το μνημόσυνο του μακαριστού Αρχιμανδρίτου κυρού Ευσεβίου Βίττη, καθώς τον μήνα Νοέμβριο συμπληρώνονται δεκαπέντε έτη από της κοιμήσεώς του, ο δε οικείος Ιεράρχης ανεφέρθη στην προσωπικότητα, την αφοσιωμένη ποιμαντική και ιεραποστολική διακονία και την συγγραφική προσφορά του μακαριστού Γέροντος.
Στην ομιλία του, ο Μητροπολίτης κ. Κλεόπας ανέφερε τα εξής: “Η χάρις του Αγίου Πνεύματος και η μνήμη του πολυθαυμάστου και λαοφιλούς Αγίου Νεκταρίου, Μητροπολίτου Πενταπόλεως της Λιβύης, του εν Αιγίνη, μάς συνεκέντρωσαν σε ένα τόπο ιδιαιτέρας σημασίας για την Ιερά Μητρόπολη Σουηδίας, για την Σκανδιναυΐα καθόλη, αλλά και για όσους είχατε την ευλογία να συνδεθείτε πνευματικώς με τον πολυσέβαστο Γέροντα, Θεμελιωτή και Ιδρυτή του παρόντος Ησυχαστηρίου, μακαριστό Αρχιμανδρίτη κυρό Ευσέβιο Βίττη.
Ο ιερός τούτος τόπος ιδρύθη το 1973, μετά δε την οριστική μετάβαση του Γέροντος Ευσεβίου στην Ελλάδα, το 1980, την επισυμβάσα κοίμησή του το 2009, την συντήρησή του από την «Ορθόδοξη Αδελφότητα Άγιος Νικόλαος», μέχρι την οριστική καταστροφή του Ησυχαστηρίου, συνεπεία πυρκαϊάς τον Οκτώβριο του 2010, το Ησυχαστήριο παρέμεινε ακατοίκητο μέχρι την ολοκλήρωση της διαδικασίας μεταβιβάσεώς του στην Ιερά Μητρόπολη Σουηδίας, μετά των πέριξ αυτής εγκαταστάσεων, η οποία ολοκληρώθηκε την 9η Νοεμβρίου 2014, δηλαδή πριν ακριβώς 10 χρόνια.
Ορόσημο για τα σημερινά εγκαίνια υπήρξαν τρεις ημερομηνίες: 1) τα δεκαπέντε έτη από της κοιμήσεως του Γέροντος Ευσεβίου, 2) τα δέκα έτη από της μεταβιβάσεως του Ησυχαστηρίου στην κυριότητα της Ιεράς Μητροπόλεως και 3) τα πενήντα έτη από της συγχαρητήριας επιστολής του Γέροντος προς τον μακαριστό Μητροπολίτη πρώην Αμασείας κυρό Παύλο, όπου του ανέφερε, μεταξύ άλλων, τα εξής: «ἐπιθυμῶ διακαῶς τήν μεθ’ Ὑμῶν κοινωνίαν καί δή τήν ἐκ ψυχῆς εὐλογίαν τῆς Ὑμετέρας Σεβασμιότητος πρός στηριγμόν μου εἰς τήν δύσκολον πορείαν μου.
Προσεπιδηλῶ δέ ὅτι τό ταπεινόν ἡσυχαστήριον τοῦ Ἁγίου Νικολάου, τοῦ ὁποίου θεωρῶ τόν ἐαυτόν μου ἀνάξιον οἰκονόμον, εὑρίσκεται εἰς τήν πλήρη διάθεσιν τῆς Ἁγιωσύνης Σας.
Δύνασθε νά τό θεωρῆτε ἀπό τοῦδε ὡς ἀπολύτως ἰδικόν Σας τόπον, ὅπου θά ἔχετε ὅλην τήν ἄνεσιν νά ἀναπαύεσθε, ὁσάκις «κεκοπιακώς ἐκ τῆς ὀδοιπορίας» εἰς τόν ἀνάντη δρόμον Σας αἰσθάνεσθε τήν ἀνάγκην τῆς μονώσεως εἰς ἔρημον τόπον.
Θά συναντήσετε εἰς αὐτό ὅλην τήν ἀφοσίωσιν καί τήν γνησιότητα τῆς ἀγάπης, τήν ὁποίαν διαθέτει ἡ πτωχεία τοῦ γράφοντος.
Μεγίστην δέ εὐτυχίαν δι’ ἐμέ θά ἀποτελέσῃ, ἄν ἡ Σεβασμιότης Σας εὐδοκήσῃ νά τελέσῃ τά ἐγκαίνια τοῦ παρεκκλησίου τοῦ Ἁγίου Νικολάου, τό ὁποῖον ἀποτελεῖ τήν πνευματικήν ἑστίαν τοῦ ταπεινοῦ αὐτοῦ χώρου.
Χωρίς τό παρεκκλήσιον, τό ἡσυχαστήριον θά ἦτο ἐντελῶς κενόν καί ἀπολύτως ψυχρόν καί νεκρόν».
Σήμερα, το παρεκκλήσιο του Αγίου Νικολάου, ανακαινισμένο και εξοπλισμένο. Σας υπενθυμίζω ότι, στις 6 Δεκεμβρίου του 2015 τελέστηκαν τα Θυρανοίξια από τον ομιλούντα.
Αξιωθήκαμε της μεγάλης αυτής χαράς, όπως σημείωνε τότε στην συγχαρητήρια επιστολή του η Αυτού Θειοτάτη Παναγιότης, ο Οικουμενικός Πατριάρχης κ.κ. Βαρθολομαίος: «Καί νῦν, μέ τήν πάροδον πολλῶν δεκαετιῶν, ἀπολαμβάνει (ὁ π. Εὐσέβιος) ἐν οὐρανοῖς τούς καρπούς τῶν κόπων του, ὁρῶν τό Ἡσυχαστήριον εἰς τό ὁποῖον ἔζη ἀσκητικῶς καί θεοφιλῶς, περιελθόν πλέον εἰς τήν Ἱεράν Μητρόπολιν Σουηδίας καί πάσης Σκανδιναυΐας καί ἀνακαινιζόμενον, ὥστε νά ἀποτελέσῃ σημεῖον πνευματικῆς ἀναφορᾶς αὐτῆς καί κλίμακα ἀναβάσεως εἰς βαθμίδας πνευματικάς».
Η τέλεση εγκαινίων στους ναούς ανάγεται ήδη στην Παλαιά Διαθήκη και περνά στους χριστιανικούς ναούς, με τελείως διαφορετικό νόημα και τελετουργικό. Με καθαρά αλληγορικό τρόπο, γίνεται αναφορά στα εγκαίνια, που μνημονεύουν οι Προφήτες Ησαΐας και Ιερεμίας, καθώς επίσης στα εγκαίνια της «Σκηνής του Μαρτυρίου», της βασιλείας του Δαυίδ και του Ναού των Ιεροσολύμων από τον Σολομώντα.
Επίσης, ο Κύριός μας επεσκέφθη τον Ναό των Ιεροσολύμων, κατά την διάρκεια της εορτής των Εγκαινίων, όπως διηγείται ο Ευαγγελιστής Ιωάννης (Γρηγορίου Θεολόγου, «Λόγος ΜΔ’», PG 36, στ. 608Β).
Ο ναός, ως ο κατεξοχήν χώρος προσευχής, συμβολίζει ολόκληρο τον κόσμο, νοητό και αισθητό. Μέσα στον ναό αναπτύσσεται η μυστική σχέση Θεού και ανθρώπου, αφενός μεν, με την προσέλευση του τελευταίου και την ανάγκη του για προσευχή, αφετέρου δε, μέσω της παρουσίας του Θεού, ο οποίος ως πανταχού παρών, βρίσκεται και πληροί, με την Θεία Χάρη, τον ναό!
Ας μην ξεχνούμε ότι ο Ναός των Ιεροσολύμων, κατά την περίοδο της Παλαιάς Διαθήκης, συμβόλιζε το ορατό σημείο της παρουσίας του Θεού σε αυτήν. Αποτελεί όμως, ένα προσωρινό σημείο αναφοράς, το οποίο θα αντικατασταθεί στην Καινή Διαθήκη από ένα άλλου είδους σημάδι, το Σώμα του Χριστού, δηλαδή την Εκκλησία.
Στα τέσσερα Ευαγγέλια, ο Ιησούς είχε αναφέρει, πριν από το Πάθος, στους μαθητές Του ότι, ο Ίδιος και το Σώμα Του αποτελούν ναό του Θεού.
Η αναφορά του Ιησού στο γκρέμισμα και την εντός τριών ημερών ανοικοδόμηση του Ναού των Ιεροσολύμων δεν σχετίζεται με την κτιστή ανέγερση του ιστορικού μνημείου, αλλά με την εντός τριών ημερών Ανάσταση του Κυρίου, εννοώντας ως ναό το Σώμα Του.
Το αναστημένο Σώμα του Ιησού είναι το ορατό σημείο και η πνευματική τροφή των μελών της χριστιανικής Εκκλησίας και συνιστά το επίκεντρο του μυστηρίου της Θείας Ευχαριστίας.
Ο Χριστός, ο οποίος είναι ο κατεξοχήν ναός του Θεού, εισερχόμενος να οικήσει στο ανθρώπινο σώμα, διαμέσου της Θείας Κοινωνίας, μεταβάλλει τον άνθρωπο σε ναό του Θεού. Στην πατερική διδασκαλία, η Θεοτόκος και οι Άγιοι χαρακτηρίζονται πολλές φορές ως ναός Θεού.
Καθοριστική επίδραση για τα εγκαίνια των χριστιανικών ναών είχε η πράξη και η περιγραφή των εγκαινίων του Ναού του Σολομώντος, όπως αυτά περιγράφονται στην διήγηση της Παλαιάς Διαθήκης (Βασ. Γ΄ 8,1).
Αδελφοί μου, μπορούμε να ομιλούμε για ώρες για την σημασία των εγκαινίων ενός ναού. Ας συγκρατήσουμε ότι, από την σημερινή ημέρα και εξής, Άγγελος Κυρίου θα διαφυλάσσει την Αγία Τράπεζα κι εμείς, προσερχόμενοι και τελώντας την αναίμακτη ιερουργία, θα μεταβαλλόμεθα σε ναό του εν ημίν Αγίου Πνεύματος.
Ταπεινή ευχή και προσευχή του Επισκόπου Σας είναι η κατακλείδα της αναφοράς του το έτος 2015 προς τον Οικουμενικό Πατριάρχη: «Ευχηθείτε, παρακαλώ, όπως το Ησυχαστήριον τούτο αποτελέση πόλον έλξεως Χριστιανών και μή, αποβή δε το πνευματικόν κέντρον προσευχής, ασκήσεως και πνευματικής περισυλλογής των Ορθοδόξων αδελφών μας, των διαβιούντων εις τας χώρας της πνευματικής δικαιοδοσίας της Ιεράς Μητροπόλεως.
Ευχηθείτε προσέτι, παρακαλώ, όπως Κύριος ο Θεός οδηγή εις τον ευλογημένον αυτό ασκητήριον αγνάς ψυχάς, εμφορουμένας υπό Θείου ζήλου, πνεύματος αυταπαρνήσεως και υπακοής, ως και υπό βαθείας ευσεβείας, αι οποίαι εν συνεχεία θα εμπνέουν και θα στηρίζουν τους αναζητούντας συμπαράστασιν και πνευματικήν καθοδήγησιν.»
Ευχαριστώ θερμά τους αγαπητούς Αδελφούς, τον Πανοσιολ. Αρχιμανδρίτη κ. Βαρθολομαίο Ιατρίδη και τον Αιδεσιμολ. Οικονόμο κ. Γεώργιο Αρβανιτίδη, για την καλοσύνη τους, να με συνοδεύσουν στο Ησυχαστήριο και να συμμετάσχουν στα εγκαίνια του παρεκκλησίου του, τις κυρίες Φωτεινή Μπατσέλα και Τάνια Svedberg, για την φιλοξενία που προσέφεραν σε όλους μας, καθώς και τα μέλη της νεολαίας του Καθεδρικού Ναού Αγίου Γεωργίου Στοκχόλμης, για την απόδοση των ύμνων της σημερινής λατρευτικής συνάξεως.
Εν τέλει, εκφράζω την βαθύτατη ευγνωμοσύνη μου προς τον Πανιερώτατο Μητροπολίτη Φαναρίου κ. Αγαθάγγελο, Γενικό Διευθυντή της Αποστολικής Διακονίας της Εκκλησίας της Ελλάδος, για την προσφορά α) όλων των απαραίτητων ειδών εγκαινίων, β) των αντιτύπων της εικόνος του Αγίου Νικολάου και γ) των χαριτόβρυτων ιερών λειψάνων των Αγίων Βαρβάρας και Ραφαήλ, του οσιομάρτυρος Αγαθαγγέλου του Εσφιγμενίτου και του μάρτυρος Αγαθαγγέλου.”
Ακολούθως, στο αρχονταρίκι του Ησυχαστηρίου, παρετέθη πλουσία τράπεζα, την επιμέλεια της οποίας είχε η κ. Σουλτάνα Svedberg, ενώ εδέσματα και γλυκίσματα προσέφεραν και οι κυρίες: Φωτεινή Μπατσέλα, Ιωάννα Σκόνδρα και Γεωργία Γκίτζια, ενώ εκόμισαν διάφορα τινα και πολλές εκ των προσκυνητριών.
Ας είναι πλουσία η ευλογία των Αγίου Νικολάου και Νεκταρίου στην ζωή όλων, τα δε εγκαίνια του Παρεκκλησίου ας είναι αφορμή της απαρχής της νέας σελίδος της ζωής του Ησυχαστηρίου, δια της φανερώσεως προσώπων, τα οποία, με ιεραποστολικό ζήλο και αυταπάρνηση, θα συνεχίσουν το έργο του μακαριστού π. Ευσεβίου, του οποίου η ψυχή θα αγάλλεται, καθώς πενήντα χρόνια μετά, εξεπληρώθη η επιθυμία του για τον εγκαινισμό του ναΐσκου του Ησυχαστηρίου του.
