Η Βουλγαρία ουδέποτε χάθηκε ως πνευματικός πυρήνας. Στην μακρά εθνική της ιστορία, κατάφερε να διαφυλάξει τη γλώσσα και την ταυτότητά της υπό τρία βασίλεια, ακόμη κι αν εξαφανίστηκε δύο φορές από τον χάρτη της Ευρώπης και για αιώνες. Και οι Βούλγαροι κατάφεραν να κερδίσουν την ανεξαρτησία τους όχι μόνο με τη δύναμη του σπαθιού αλλά και με τη δύναμη της γνώσης, είπε η αντιπρόεδρος της Βουλγαρίας Ιλιάνα Ιότοβα στην ομιλία της στα εγκαίνια του διεθνούς επιστημονικού συνεδρίου με τίτλο “Η κληρονομιά των Κύριλλου και Μεθόδιου στη διεθνή γνώση και την πολιτισμική μνήμη” που έγιναν στην Σόφια.
Οι διοργανωτές υπογράμμισαν τον ρόλο της Ιότοβα στη θέσπιση ενός εθνικού επιστημονικού προγράμματος για την ανάπτυξη και την προώθηση των βουλγαρικών σπουδών στο εξωτερικό.
Η αναπληρώτρια καθηγήτρια ‘Ελκα Τραϊκόβα, επιστημονική γραμματέας της Βουλγαρικής Ακαδημίας Επιστημών (BAS) υπεύθυνη για την Πολιτιστική και Ιστορική Kληρονομιά, επίσης μίλησε στο συνέδριο εκ μέρους της διοίκησης της Ακαδημίας.
Το διήμερο συνέδριο, το οποίο φιλοξενεί το Γαλλικό Ινστιτούτο, διοργανώνεται από το Ερευνητικό Κέντρο Κύριλλου και Μεθόδιου στη Βουλγαρική Ακαδημία Επιστημών κατά τη διάρκεια του έτους που σηματοδοτεί την 1.160η επέτειο του κυριλλικού αλφάβητου.
Περισσότεροι από 70 μελετητές από 12 χώρες (Αυστρία, Βουλγαρία, Βρετανία, Τσεχία, Ινδία, Ιταλία, Λιθουανία, Πολωνία, Ρουμανία, Σλοβακία, Ουκρανία και ΗΠΑ) εκπροσωπούν δεκάδες πανεπιστήμια και ερευνητικά κέντρα σε όλο τον κόσμο.
Θα παρουσιάσουν εργασίες που θα καλύπτουν το επιστημονικό φάρμα: ιστορία, λογοτεχνία, γλωσσολογία, παλαιογραφία, επιγραφική επιστήμη, πολιτισμική ανθρωπολογία και μελέτες για την τέχνη κ.ά.
Ο Άγιος Κύριλλος, ο κατά κόσμον Κωνσταντίνος ο Φιλόσοφος (826/827-869), και ο Άγιος Μεθόδιος (815-885) έμειναν στην ιστορία όταν επινόησαν τη σλαβική γραφή το 855-863 μ.Χ. και, μαζί με τους μαθητές τους, άρχισαν τη διάδοσή της στη μεσαιωνική Ευρώπη.
Η διακονία τους έφερε επανάσταση στην εξάπλωση του Χριστιανισμού, κάνοντας τις διδασκαλίες του προσβάσιμες στους απλούς ανθρώπους στη δική τους δημοτική γλώσσα πέντε αιώνες πριν από τη Μεταρρύθμιση στη Δυτική Ευρώπη.
Οι αδελφοί έζησαν μόλις μερικές εκατοντάδες χρόνια πριν από το Μεγάλο Σχίσμα του 1054 μεταξύ της Ανατολικής Ορθοδοξίας και του Ρωμαιοκαθολικισμού, αλλά παρόλα αυτά λατρεύονται τόσο από την Ανατολική όσο και από τη Δυτική Εκκλησία.
