Δευτέρα της Διακαινησίμου, η Εκκλησία, τιμά τη μνήμη του αγίου Μαρτίνου πάπα Ρώμης, του ομολογητού (†655), των Μαρτύρων Δάδα, Μαξίμου, Ελευθερίου του Πέρσου, Ζωίλου, Θεοδοσίου, Θεοδοσίας της βασιλίσσης και Γεροντίου, καθώς και την ανακομιδή και κατάθεση στην Αρχιεπισκοπή, στη Λευκωσία (1967), των ιερών λειψάνων του νεομάρτυρα αγίου Γεωργίου του Κυπρίου, ο οποίος μαρτύρησε στις 23 Απριλίου 1752 στην Άκρα (αρχαία Πτολεμαΐδα) της Παλαιστίνης.
Εξαιτίας της φτώχιας και της σκλαβιάς έφυγε από την Κύπρο, μικρό παιδί, για εργασία ο Γεώργιος. Μπήκε στην υπηρεσία Ευρωπαίου προξένου. Μεταξύ των υπηρεσιών ψώνιζε τρόφιμα για την οικία του αφέντη του. Συνήθιζε να αγοράζει αυγά από πτωχή Οθωμανή, της οποίας η κόρη συνομιλούσε ελεύθερα με τον Γεώργιο, ακόμα κι όταν απουσίαζε η μητέρα της. Οι γειτόνισσες, βλέποντας ότι δεν αγοράζει αυγά από αυτές, τον φθόνησαν και τον συκοφάντησαν.
Μια μέρα, οι γειτόνισσες όρμησαν στο σπίτι, άρπαξαν τον νέο και άρχισαν να φωνάζουν πως δήλωσε θα γίνει μουσουλμάνος και θα παντρευτεί τη νεαρή. Μαζεύτηκαν πολλοί Τούρκοι, τον άρπαξαν και τον πήγαν στον δικαστή, ψευδομαρτυρώντας πως θα ασπαστεί το Κοράνι. Ο κριτής τον ρώτησε αν αληθεύουν οι κατηγορίες. Ο Γεώργιος απάντησε με θάρρος ότι ουδέποτε εξέφρασε τέτοια επιθυμία και ότι Χριστιανός γεννήθηκε και Χριστιανός θέλει να πεθάνει.
Τότε του υποσχέθηκαν δώρα, δόξες, τιμές, ακόμη και αξιώματα αλλά δεν μπόρεσαν να τον δελεάσουν να προδώσει τον Αναστημένο Χριστό. Έτσι εκδόθηκε θανατική απόφαση.
Παρασκευή, ημέρα προσευχής, βγήκαν από το τζαμί, διαβουλεύθηκαν. Έφεραν τον Γεώργιο σιδηροδέσμιο στο μέσο, του ανακοίνωσαν την απόφαση και άρχισαν να τον παρακαλούν να αλλαξοπιστήσει. Εκείνος τους ήλεγξε με τόλμη για τις ενέργειές τους, οπότε βλέποντας τη σταθερότητά του, στάθηκαν όλοι κυκλικά γύρω του κρατώντας τα πιστόλια και του ανακοίνωσαν την τελική απόφαση. Ο Άγιος αντί άλλης απαντήσεως ύψωσε τα αλυσοδεμένα χέρια του στον ουρανό και με μεγάλη φωνή είπε: «Κύριε Ιησού Χριστέ δέξαι το πνεύμα μου και αξίωσον με της Βασιλείας Σου».
Μόλις τα είπε αυτά τον πυροβόλησαν θανάσιμα. Ο τάφος του Αγίου παρέμεινε ανέπαφος μεταξύ του Ναού του Μεγαλομάρτυρος Γεωργίου και της Μητροπόλεως Πτολεμαΐδος μέχρι το 1963. Τότε, κατόπιν συνεννοήσεως των Προκαθημένων Κύπρου Μακαρίου Γ΄ και Ιεροσολύμων Βενεδίκτου, ανοίχθηκε ο τάφος.
Τοποθετήθηκαν, τα ευωδιασμένα λείψανα σε θήκη και μεταφέρθηκαν στην Κύπρο, στις 13 Απριλίου το 1967.
Έχουμε, κλήρος και λαός, την ευλογία και την ευθύνη απέναντι στους Αγίους που γέννησε η δισχιλιετής Αποστολική Εκκλησία της Κύπρου.
Εκείνοι κράτησαν για τους επιγόνους την Αγία Παρακαταθήκη της Αμωμήτου Πίστεως σε χαλεπότερες εποχές στην Αποστολοβάδιστη νήσο μας.
Σήμερα, έρχεται στη μνήμη μας η αποφράδα ημέρα της άλωσης της Κωνσταντινουπόλεως, από τους Σταυροφόρους το 1204.
Πηγή: Εκκλησία της Κύπρου
