Την Τετάρτη, 21η Ιανουαρίου, ημέρα κατά την οποία η Εκκλησία τιμά τη μνήμη του Οσίου Μαξίμου του Ομολογητού, ο Καθεδρικός Ναός του Αποστόλου Ανδρέου στο Μπέρμιγχαμ βίωσε στιγμές λειτουργικής πληρότητος.
Στην ευχαριστιακή σύναξη προεξήρχε ο Επίσκοπος Μελιτηνής κ. Μάξιμος, τιμώντας τον προστάτη του Άγιο, πλαισιούμενος από κληρικούς που προσήλθαν για να συμμετάσχουν στη χαρά της εορτής.
Στο ιερό βήμα παρέστησαν και συλλειτούργησαν οι Αρχιμανδρίτες π. Βησσαρίων και π. Χριστόδουλος Κοκλιώτης, οι Πρωτοπρεσβύτεροι π. Χρήστος Στεφάνου και π. Θεόδωρος Πολυβίου, καθώς και ο Πρεσβύτερος π. Γεώργιος Αθανασόπουλος.
Κατά τη διάρκεια της Θείας Λειτουργίας ετελέσθη η εις Διάκονον χειροτονία του κ. Αδάμ Κυριάκου Γεωργίου, ενός νέου ανθρώπου, εγγάμου, που προστίθεται στις τάξεις του κλήρου. Στην προσφώνησή του προς τον χειροτονούμενο, ο Θεοφιλέστατος κάλεσε τον νέο Διάκονο να ενδυθεί την ταπείνωση ως μόνιμη εσωτερική κατάσταση και όχι ως εξωτερικό ένδυμα.
Τον θείο λόγο εκήρυξε ο ιερατικώς Προϊστάμενος του Καθεδρικού, Αρχιμανδρίτης π. Χριστόδουλος Κοκλιώτης, ο οποίος αναφέρθηκε εκτενώς στην ομολογία της πίστεως που χαρακτήρισε τον βίο του Αγίου Μαξίμου. Συνέδεσε το θεολογικό σθένος του Ομολογητού με τις απαιτήσεις των καιρών μας και εξέφρασε τις ευχές του ιερού κλήρου και του λαού προς τον άγοντα τα ονομαστήριά του Επίσκοπο.
Προ της απολύσεως, ο Θεοφιλέστατος εξέφρασε τις ευχαριστίες του προς τους λειτουργούς και το εκκλησίασμα για την παρουσία και τη συμπροσευχή τους. Η σύναξη ολοκληρώθηκε με εορταστικό γεύμα που παρετέθη στην αίθουσα του Ναού προς τιμήν του εορτάζοντος Ιεράρχου και του νεοχειροτονηθέντος, στο οποίο παρακάθισαν όλοι οι πιστοί.
Ακολουθεί η ομιλία του Επισκόπου Μελιτηνής:
Τέκνον εν Κυρίῳ αγαπητόν, Αδάμ,
Ίστασαι σήμερον ενώπιον του φρικτού Βήματος, εις ο «παρακύψαι Άγγελοι επιθυμούσι», μέλλων ενδύσασθαι την της διακονίας χάριν, ουκ εξ ανθρωπίνης επινοίας ή αξίας ορμώμενος, αλλ’ εκ της αφάτου συγκαταβάσεως του Δομήτορος της Εκκλησίας, του καλέσαντός σε εκ σκότους εις το θαυμαστόν Αυτού φως. Η κλήσις αύτη, πυρός φλέγουσα μάλλον ή δόξης κοσμικής απαύγασμα τυγχάνουσα, απαιτεί ψυχήν γρηγορούσαν και νούν προς τα άνω νενευκότα, ίνα μή τω βάρει της ύλης καθελκυσθής, αλλ’α πτέρυξι πνευματικαίς προς την άυλον λατρείαν αναχθής.
Εισέρχη ήδη εις στάδιον αγώνων πνευματικών, μιμητής γινόμενος του Πρωτομάρτυρος και Αρχιδιακόνου Στεφάνου, όστις «πλήρης πίστεως και δυνάμεως εποίει τέρατα και σημεία μεγάλα εν τω λαώ» (Πράξ. ς΄, 8), αποβλέπων ουχί εις τον έπαινον των βροτών, αλλ’ εις την ακολουθίαν του Δεσπότου Χριστού, του νίψαντος τους πόδας των Μαθητών. Καθώς Εκείνος ουκ ήλθε διακονηθήναι αλλα διακονῆσαι, ούτω και σύ οφείλεις εαυτόν προσφέρειν θυσίαν ζώσαν, ευάρεστον τω Θεώ, λησμονών μεν τα σαυτού, μεριμνών δε διηνεκώς περί των του Κυρίου.
Φέρεις επί των ώμων σου, συν τω οραρίῳ της διακονίας, και τον χρηστόν ζυγόν της οικογενείας, έχων σύζυγον και τέκνα, άπερ λιμένα γαλήνιον και «κατ’ οίκον εκκλησίαν» λογίζου. Ο γαρ καλώς του ιδίου οίκου προϊστάμενος, δόκιμος και εν τη του Θεού Εκκλησία αναδεικνύεται. Μνημόνευε, όθεν, των ευεργετησάντων σε και χειραγωγησάντων την νεότητά σου προς τα κρείττω, εξαιρέτως δε του πνευματικού σου πατρός, Πρωτοπρεσβυτέρου Θεοδώρου Πολυβίου, του την σήν ψυχήν δι’ επιπόνου καλλιεργείας ετοιμάσαντος, και του Πανοσιολογιωτάτου Αρχιμανδρίτου Χριστοδούλου Κοκλιώτου, όστις ως αδελφός γνήσιος και παραστάτης ακλόνητος σοι συμπαρίσταται, στηρίζων τα διαβήματά σου εν τη στενή και τεθλιμμένη οδώ της ιερωσύνης. «Πρόσεχε ούν σεαυτώ». Η διακονία ου συνιστά αξίωμα εξουσίας, αλλα διαρκή κένωσιν και προσφοράν. «Έχων το μυστήριον της πίστεως εν καθαρᾷ συνειδήσει» (Α’ Τιμ. γ΄, 9), γίνου τοις πιστοίς «τύπος» εν λόγω, εν αναστροφή, εν αγάπη, εν πνεύματι. Μη ζήτει τα υψηλά, αλλα τοις ταπεινοίς συναπάγου, γινώσκων ότι ο Θεός υπερηφάνοις αντιτάσσεται, ταπεινοίς δε δίδωσι χάριν. Έσο ως λύχνος καιόμενος και φαίνων, σκοπόν έχων μοναδικόν την φανέρωσιν του Φωτός του Χριστού τοις εν σκότει και σκιᾷ θανάτου καθημένοις.
Κόμιζε δε κατά την εύσημον ταύτην ημέραν και τας πατρικάς ευχάς και ευλογίας του Ποιμενάρχου ημών, του Σεβασμιωτάτου Αρχιεπισκόπου Θυατείρων και Μεγάλης Βρεταννίας κ. Νικήτα, ούτινος την μέριμναν και την αγάπην αδιαλείπτως έχεις σκέπην και κραταίωμα εν τη ιερατικη σου πορεία. Εν τω ιερώ τούτω σεβάσματι του Πρωτοκλήτου, ένθα η χάρις πλουσίως εκχέεται, κλίνον τον αυχένα τη θείᾳ βουλή και δέξαι την δωρεάν, ίνα, καλώς διακονήσας, «βαθμόν εαυτώ καλόν περιποιήσῃ και πολλήν παρρησίαν εν πίστει τη εν Χριστώ Ιησού».
Είσελθε εις την χαράν του Κυρίου σου, και ο Θεός της ειρήνης καταρτίσαι σε εν παντί έργω αγαθώ εις το ποιῆσαι το θέλημα Αυτού. Αμήν.
Εν Μπέρμιγχαμ, τη 21η Ιανουαρίου 2026
† ο Μελιτηνής Μάξιμος
Φωτογραφίες: NikAntoniPhotography
