Με ιδιαίτερη κατάνυξη τελέστηκε την Παρασκευή 9 Ιανουαρίου 2026 ο Αρχιερατικός Εσπερινός εκ μεταθέσεως της μνήμης της Οσίας Μητρός Συγκλητικής στην Ιερά Μονή Αγίου Αυγουστίνου Φλώρινας, όπου χοροστάτησε ο Μητροπολίτης Φλωρίνης, Πρεσπών και Εορδαίας κ. Ειρηναίος.
Πιστοί προσήλθαν στην Ιερά Μονή για να τιμήσουν την Οσία Συγκλητική και να ευχηθούν στην εορτάζουσα Καθηγουμένη Συγκλητική Μοναχή.
Κατά την ομιλία του, ο Σεβασμιώτατος ανέπτυξε το θεολογικό περιεχόμενο της πανηγύρεως, παρουσιάζοντας τον Εσπερινό ως μυσταγωγική μετάβαση από το σκοτάδι στο φως, τονίζοντας ότι η μνήμη των Αγίων αποτελεί ζωντανή παρουσία της Χάριτος του Θεού μέσα στην Εκκλησία και ότι η αγιότητα είναι πρόσκληση και δρόμος ζωής για κάθε άνθρωπο.
Αναφερόμενος στον βίο της Οσίας Συγκλητικής, επεσήμανε ότι γεννήθηκε το 270 μ.Χ. στη Μακεδονία, σε χριστιανική οικογένεια με ευμάρεια και ανθρώπινη ασφάλεια, τις οποίες εγκατέλειψε εκουσίως, υπακούοντας στο κάλεσμα του Χριστού. Η μοναχική πολιτεία της Οσίας, τόνισε, υπήρξε θυσία αγάπης και σταυρική μαρτυρία πίστεως.
Ιδιαίτερη έμφαση έδωσε στο ασκητικό της φρόνημα, το οποίο θεμελιωνόταν στη σιωπή, την προσευχή, τη νηστεία και κυρίως στην υπακοή, η οποία δεν αποτελεί περιορισμό, αλλά οδό ελευθερίας, εμπιστοσύνη στο θέλημα του Θεού και μίμηση της υπακοής του Χριστού έως θανάτου, θανάτου δε σταυρού. Ο Σεβασμιώτατος αναφέρθηκε στο μυστήριο του πόνου και της υπομονής, στις ασθένειες και στις δοκιμασίες της Οσίας.
Υπογράμμισε ότι ο πόνος δεν είναι εγκατάλειψη από τον Θεό, αλλά παιδαγωγία σωτηρίας, επισημαίνοντας ότι μεγάλο κατόρθωμα είναι να δοξολογεί κανείς τον Θεό ακόμη και μέσα στην ασθένεια και δοκιμασία. Στη συνέχεια παρέπεμψε στη διδασκαλία του Μεγάλου Βασιλείου, ότι τίποτε δεν χαρακτηρίζει τόσο τον Χριστιανό, όσο το να δοξάζει τον Θεό σε κάθε περίσταση της ζωής του, παρουσιάζοντας την Οσία Συγκλητική ως ζωντανή εφαρμογή της πατερικής διδασκαλίας.
Προς το τέλος της ομιλίας του, ο Μητροπολίτης συνόψισε το μήνυμα της πανηγύρεως και της μνήμης της Οσίας σε τρία σημεία: Πρώτον, η εορτή της Οσίας Συγκλητικής υπενθυμίζει ότι η αγιότητα δεν είναι υπόθεση λίγων, αλλά καθημερινή πρόσκληση και πορεία ζωής για κάθε πιστό.
Δεύτερον, το παράδειγμά της φανερώνει ότι η υπακοή στο θέλημα του Θεού δεν περιορίζει τον άνθρωπο, αλλά τον ελευθερώνει και του χαρίζει ειρήνη καρδιάς ακόμη και μέσα στις δοκιμασίες. Τρίτον, η ζωή της Οσίας μαρτυρεί ότι ο Σταυρός και η Ανάσταση αποτελούν ενιαία εμπειρία ζωής και ότι μέσα από την υπομονή, τον πόνο και την προσευχή γεννιέται το φως της ελπίδας.
Ολοκληρώνοντας απηύθυνε πατρικές ευχές προς την εορτάζουσα Καθηγουμένη της Ιεράς Μονής, για υγεία, μακροημέρευση, φωτισμό και δύναμη στο πολυεύθυνο διακόνημά της, καθώς και προς την αδελφότητα και τους προσκυνητές, ώστε με τη μεσιτεία της Οσίας Συγκλητικής να πορεύονται όλοι στον δρόμο της υπακοής, της ταπεινώσεως και της σωτηρίας.
