Το Σάββατο 6 Σεπτεμβρίου το πρωί εορτή του εν Χώναις θαύματος, ο Μητροπολίτης Βεροίας, Ναούσης και Καμπανίας κ. Παντελεήμων λειτούργησε, κήρυξε το θείο Λόγο και τέλεσε ιερό μνημόσυνο επί τη συμπληρώσει έξι μηνών από την κοίμηση του μακαριστού Αρχιμανδρίτη Παντελεήμονος Κορφιωτάκη, Καθηγουμένου της Ιεράς Μονής Παναγίας Δοβρά, στον Ιερό Ναό Αγίου Λουκά Συμφερουπόλεως.
Παρέστησαν συμποσευχόμενοι και έλαβαν μέρος στο ιερό Μνημόσυνο ο Επίσκοπος Ρηγίου κ. Ειρηναίος και ο Καθηγούμενος της Ιεράς Μονής Σίμωνος Πέτρας Αρχιμ. Ελισσαίος.
Ομιλία Σεβασμιωτάτου
«Ο ακούων υμών εμού ακούει, και ο αθετών υμάς εμέ αθετεί».
Ανάμνηση επιτελεί σήμερα η Αγία μας Εκκλησία του θαύματος του αγίου Αρχαγγέλου Μιχαήλ στις Χώνες της Φρυγίας, τη θαυμαστή δηλαδή ανάβλυση ύδατος από τη γη με τη δύναμη του Αρχαγγέλου. Tο θαυματουργό αυτό ύδωρ θεράπευε όλες τις ασθένειες, καθιστώντας έτσι τον τόπο και τον ναό του Αρχαγγέλου Μιχαήλ, τον οποίο ανήγειρε ένας ευλαβής χριστιανός εκεί, μέγα προσκύνημα της χάριτός του.
Με την ευκαιρία, λοιπόν, αυτής της εορτής, οι Πατέρες της Εκκλησίας μας όρισαν να διαβάζονται τα αναγνώσματα της εορτής της Συνάξεως των αγίων Αγγέλων και Αρχαγγέλων, που ακούσαμε και εμείς σήμερα.
Και διαβάζονται για να μας υπενθυμίσουν τη μεγάλη αρετή των αγίων Αγγέλων, που πρέπει να διακρίνει και εμάς. Η μεγάλη αυτή αρετή είναι η αρετή της υπακοής.
Ο Θεός δεν έπλασε τους Αγγέλους εξαρχής αγίους. Είχαν και αυτοί την ελευθερία της επιλογής, όπως την είχε και ο άνθρωπος. Και όπως συνέβη με τους πρωτοπλάστους, με τον Αδάμ και την Εύα, οι οποίοι παρασύρθηκαν από τον πονηρό όφι που τους είπε ότι θα γίνουν και αυτοί θεοί, εάν φάγουν από τον καρπό που τους είχε δώσει ο Θεός εντολή να μην φάγουν, το ίδιο συνέβη και με το τάγμα των αγγέλων του Εωσφόρου.
Ήθελε ο Εωσφόρος, που ήταν Αρχάγγελος, να γίνει ανώτερος από τον Θεό, και πίστευσε ότι θα το επιτύγχανε, παρακούοντας τον Θεό. Έτσι παρέσυρε και άλλους αγγέλους στην παρακοή και στην απώλεια. Αυτοί που τον άκουσαν και τον ακολούθησαν, εξέπεσαν και έγιναν από άγγελοι σκοτεινά και πονηρά πνεύματα, ενώ όσοι άκουσαν την κραυγή του Αρχαγγέλου Μιχαήλ «Στώμεν καλώς», και παρέμειναν στην υπακοή του Θεού, έλαβαν ως χάρη να είναι στο εξής άτρεπτοι στο κακό, να είναι καθαροί, φωτεινοί και άγιοι, ως δώρο της υπακοής τους στον Θεό.
Διότι όντως η υπακοή στον Θεό και στους λειτουργούς του, οι οποίοι εκφράζουν το θέλημά του, όπως ακούσαμε στο ευαγγελικό ανάγνωσμα, φέρνει στον άνθρωπο τη χάρη του Θεού. Τον διατηρεί καθαρό στην ψυχή και στο σώμα, καθώς δεν παρεκκλίνει από τις εντολές του Θεού, και τον αγιάζει, γιατί η ζωή του είναι ζωή εναρμονισμένη με τον λόγο και το θέλημα του Θεού.
Έτσι έζησε και ο μακαριστός καθηγούμενος και κτίτορας της Ιεράς μας Μονής, ιερομόναχος Παντελεήμων. Τήρησε απαρέγκλιτα σε όλη του τη ζωή, από τα νεανικά του χρόνια μέχρι την τελευταία στιγμή της ζωής του, την υπακοή στο θέλημα του Θεού, την υπακοή στην Εκκλησία, στον Επίσκοπο και πνευματικό του πατέρα. Και μέσα από την υπακοή στο θέλημα του Θεού κάθαρε την ψυχή του, φωτίσθηκε και αγιάσθηκε. Έτσι αξιώθηκε να ζήσει και εκείνος μία όντως αγγελική ζωή. Όχι μόνο γιατί επέλεξε τη μοναχική ζωή, η οποία ονομάζεται «αγγελική», αλλά γιατί πραγματικά και ουσιαστικά έζησε ως άγγελος επί γης.
Έζησε ως άνθρωπος, που παρότι ζούσε στη γη, που παρότι και πριν να γίνει μοναχός και να ιερωθεί, αλλά και στη συνέχεια, ως καθηγούμενος και κτίτορας της Ιεράς Μονής της Παναγίας Δοβρά, τον απασχολούσαν τα προβλήματα της ζωής και του κόσμου, με την υπακοή στο θέλημα του Θεού είχε στραμμένο το βλέμμα και την ψυχή του στον ουρανό. Ίσχυε και για τον μακαριστό καθηγούμενο ο λόγος του αποστόλου Παύλου «ημών το πολίτευμα εν ουρανοίς υπάρχει». Σκοπός της ζωής του ήταν να διακονεί τον Χριστό, να διακονεί τους ανθρώπους, να αναπαύει τις ψυχές τους και να τους καθοδηγεί στην εν Χριστώ ζωή.
Η διακονία του ήταν διακονία αγγελική, γιατί δεν ζητούσε κάτι για τον εαυτό του, δεν είχε ανθρώπινες φιλοδοξίες, δεν είχε κοσμικές επιδιώξεις, δεν αναζητούσε την προβολή, ακόμη και αυτή που του ανήκε εκ της θέσεώς του. Το μόνο που φιλοδοξούσε είναι να γίνεται πάντα το θέλημα του Θεού στη ζωή του και να οδηγούνται σ’ αυτό οι άνθρωποι διά της Εκκλησίας και των ιερών μυστηρίων της. Και το επέτυχε, θα μπορούσαμε να πούμε κατ’ άνθρωπον, αν και η κρίση ανήκει στον δικαιοκρίτη Χριστό.
Εμείς όμως, όσοι τον γνωρίσαμε, τον ζήσαμε, τον αγαπήσαμε, συνδεθήκαμε μαζί του, παρακολουθήσαμε τη ζωή του, και αυτή που φαινόταν και αυτή που με ιδιαίτερη επιμέλεια απέκρυβε ο μακαριστός καθηγούμενος, έχουμε την ελπίδα και την πίστη ότι ο Θεός θα τον ανταμείψει με την ουράνια βασιλεία του και θα τον έχει κοντά του στο επουράνιο θυσιαστήριο για να λειτουργεί αενάως με τους αγίους Αγγέλους και Αρχαγγέλους, των οποίων την καθαρότητα, την υπακοή και τη διακονία εζήλωσε και μιμήθηκε, για να εύχεται για την Ιερά μας Μονή, για τους πατέρες και για όλα τα πνευματικά του τέκνα, για όλους όσους τιμώντας τη μνήμη του προσευχόμεθα σήμερα για την ανάπαυση της μακαρίας ψυχής του.
