Την Β΄ Κυριακή των Νηστειών, 8 Μαρτίου 2026, κατά την οποία η Εκκλησία μας τιμά τη μνήμη του εν Αγίοις Πατρός ημών Γρηγορίου, Αρχιεπισκόπου Θεσσαλονίκης του Παλαμά, ο Μητροπολίτης Αυστρίας κ. Αρσένιος προεξήρχε της Αρχιερατικής Θείας Λειτουργίας στη γερμανόφωνη ενορία του Αγίου Ιωάννου του Χρυσοστόμου, η οποία τελέσθηκε στον Ιερό Ναό Αγίου Μεγαλομάρτυρος Γεωργίου του Τροπαιοφόρου στη Βιέννη.
Τον Μητροπολίτη συνόδευσαν λειτουργικώς ο ιερατικώς προϊστάμενος της ενορίας Πρωτοπρεσβύτερος Νικόλαος Rappert, ο Σταυροφόρος Οικονομος Nebojsa Grdinic, ο Ιερομόναχος Σάββας Kucenko, ο Πρεσβύτερος Μάρκος Peter και ο Διάκονος Cedomir Mijic. Συμπροσευχόμενος παρέστη και ο Θεοφιλέστατος Επίσκοπος Αρίστης κ. Μάξιμος. Κατά τη διάρκεια της Θείας Λειτουργίας ο Μητροπολίτης τέλεσε την εις Πρεσβύτερον χειροτονία του Διακόνου Cedomir Mijic, ο οποίος θα διακονήσει ποιμαντικώς τις ενορίες της Ιεράς Μητροπόλεως στη δυτική Αυστρία.
Στο κήρυγμά του ο Μητροπολίτης αναφέρθηκε στη θεολογική συμβολή του Αγίου Γρηγορίου του Παλαμά, εστιάζοντας στην ασκητική οδό, η οποία δεν οδηγεί απλώς σε μία ηθική βελτίωση, αλλά σε μία οντολογική πορεία προς τη μέθεξη της ζωής του Θεού. Εξήγησε ότι η Αγία και Μεγάλη Τεσσαρακοστή δεν αποτελεί απλώς μία εξωτερική προσπάθεια εγκράτειας, αλλά μία εσωτερική κίνηση της Εκκλησίας προς το μυστήριο της θεώσεως. Αναφέρθηκε στη διδασκαλία του Αγίου Γρηγορίου του Παλαμά, η οποία αποτελεί ανακεφαλαίωση της ζώσας πατερικής παραδόσεως. Ο Θεός, όπως τόνισε, είναι κατ’ ουσίαν απρόσιτος και υπερούσιος, προσφέρεται όμως αληθινά στον άνθρωπο δια των ακτίστων ενεργειών Του. Η διάκριση αυτή δεν εισάγει διαίρεση στον Θεό, αλλά φανερώνει το παράδοξο της θείας Οικονομίας: ότι ο Θεός, παραμένοντας απολύτως άλλος, γίνεται συγχρόνως πλησιέστερος στον άνθρωπο. Στη συνέχεια αναφέρθηκε στο μυστήριο της ιερωσύνης, το οποίο αποτελεί εκκλησιολογικό γεγονός και εντάσσεται στο μυστήριο της Εκκλησίας. Ο ιερέας είναι διάκονος του μυστηρίου της Εκκλησίας, του σώματος του Χριστού, που συγκροτείται και αποκαλύπτεται κατ’ εξοχήν στο Μυστήριο της Θείας Ευχαριστίας, όπου έγκειται και το βαθύτερο νόημα της ιερωσύνης. Απευθυνόμενος στον χειροτονούμενο τον κάλεσε να προσφέρει στον περιούσιο λαό του Θεού τα δώρα της θείας ζωής, να στέκεται ενώπιον του θυσιαστηρίου ως μάρτυρας της εσχατολογικής πραγματικότητας της Εκκλησίας και να πορεύεται με σταυρικό φρόνημα, οδηγώντας τον πιστό λαό του Θεού στη βίωση της Βασιλείας των Ουρανών.
Μετά τη Θεία Λειτουργία οι πιστοί είχαν την ευκαιρία να συγχαρούν τον νέο Πρεσβύτερο, εκφράζοντας ευχές για τη διακονία του στον αμπελώνα του Κυρίου.
