Την Μεγάλη Πέμπτη 9 Απριλίου το πρωί ο Μητροπολίτης Βεροίας, Ναούσης και Καμπανίας κ. Παντελεήμων λειτούργησε και κήρυξε το θείο λόγο στο καθολικό της Ιεράς Μονής Αγίας Κυριακής Λουτρού.
Παρατίθεται η ομιλία του Μητροπολίτη
«Εγώ παρέλαβα από τον Κύριο, ό,τι παρέδωκα σε σας».
Με αυτούς τους λόγους ο πρωτοκορυφαίος απόστολος Παύλος παραδίδει στους χριστιανούς της Κορίνθου και σε όλους εμάς όχι κάτι δικό του, αλλά κάτι που παρέλαβε από τον Χριστό. Παραδίδει το μυστήριο της θείας Ευχαριστίας, το οποίο παρέδωσε ο ίδιος ο Χριστός στους μαθητές του κατά τον Μυστικό Δείπνο. Ο ίδιος δεν ήταν παρών, γιατί δεν ήταν μεταξύ των δώδεκα μαθητών του Κυρίου. Μας βεβαιώνει όμως ότι ο Χριστός του εμπιστεύθηκε όσα έκανε και είπε στους μαθητές του εκείνη τη νύχτα, παραδίδοντάς τους το μυστήριο της θείας Ευχαριστίας και ζητώντας τους να το επαναλαμβάνουν εις ανάμνησή του.
Αυτή την παράδοση «των καθ’ ημάς φρικτών Μυστηρίων», όπως σημειώνει ο ιερός Συναξαριστής, εορτάζει κατά την Αγία και Μεγάλη Πέμπτη η Εκκλησία μας.
Δεν είναι όμως αυτή η μόνη «παράδοση» του Χριστού, που μας υπενθυμίζει η σημερινή ημέρα. Μετά την πρώτη αυτή παράδοση, που πραγματοποιήθηκε στο ανώγειο, όπου κατά την επιθυμία του ο Χριστός συνέφαγε για τελευταία φορά με τους μαθητές του, προσφέροντάς τους το Σώμα του και το Αίμα του με τη μορφή του άρτου και του οίνου που ευλόγησε και τους μοίρασε, ακολουθεί η δεύτερη παράδοση.
Η παράδοση αυτή γίνεται στον κήπο της Γεθσημανή, στον προσφιλές για τον Κύριο και τους μαθητές του τόπο, όπου συχνά πήγαινε για να προσευχηθεί. Και αποτελεί τμήμα του σχεδίου του Θεού για τη σωτηρία των ανθρώπων, στο οποίο ο Χριστός παραδίδει τον εαυτό του όχι στους μαθητές του, όχι στους φίλους του, αλλά στον μαθητή που τον πρόδωσε, στον Ιούδα, και στους άρχοντες των Ιουδαίων.
Και στις δύο παραδόσεις ο Χριστός παραδίδεται στους ανθρώπους. Παραδίδεται από απέραντη αγάπη. Παραδίδεται για τη σωτηρία τους.
Στην πρώτη τους παραδίδει το Σώμα του και το Αίμα του, πριν να σταυρωθεί και πριν να χυθεί εις άφεση των αμαρτιών των ανθρώπων, για να τον θυμούνται και να μένουν ενωμένοι μαζί του πάντοτε.
Στη δεύτερη παράδοση ο Χριστός παραδίδεται στα χέρια εκείνων που, από φθόνο και αγνοώντας τις ευεργεσίες του, θέλουν να τον θανατώσουν.
Παραδίδεται από τον μαθητή του, που υποκύπτει στο πάθος της φιλοχρηματίας και τολμά να προδώσει τον Διδάσκαλό του για τριάντα αργύρια.
Ο Ιούδας συμμετέχει και στις δύο παραδόσεις. Είναι παρών και στο υπερώο του Μυστικού Δείπνου και στη Γεθσημανή. Στην πρώτη είναι μαζί με τον Χριστό, αλλά δεν ακούει τον λόγο του, δεν ακούει την προειδοποίησή του. Και όταν ο Χριστός λέγει ότι κάποιος από σας θα με προδώσει και θα ήταν καλύτερα γι’ αυτόν να μην είχε γεννηθεί, ο Ιούδας, ενώ γνωρίζει ότι εκείνος θα τον προδώσει, ρωτά υποκριτικά: «Μήπως εγώ, Κύριε;»
Στη δεύτερη παράδοση ο Ιούδας είναι και πάλι παρών. Αυτή τη φορά όμως είναι απέναντι από τον Χριστό, μαζί με τους εχθρούς. Τον ασπάζεται, όχι από αγάπη, αλλά για να δείξει ποιος είναι αυτός που θέλουν να συλλάβουν.
Ο Ιούδας είναι παρών και στη δεύτερη παράδοση, αλλά με τη στάση του αποδεικνύει ότι έχει ξεχάσει τον Χριστό και με τη φρικτή και ανόσια πράξη του επιβεβαιώνει τον λόγο του πρωτοκορυφαίου αποστόλου Παύλου που ακούσαμε στο αποστολικό ανάγνωσμα: «Ο εσθίων και πίνων ανάξιος, κρίμα εαυτώ εσθίει και πίνει».
Στο Μυστικό Δείπνο τολμά να λάβει το Σώμα και το Αίμα του Χριστού από τα θεϊκά χέρια. Αλλά εσθίει και πίνει ανάξια, κυριευμένος από τα πάθη του. Γι’ αυτό όχι μόνο «κρίμα εαυτώ εσθίει και πίνει», αντί δηλαδή να ωφεληθεί και να καθαρισθεί από αυτή τη μετάληψη, αμαρτάνει ακόμη περισσότερο και οδηγείται μέχρι την πιο ακραία εκδήλωση της αμαρτίας, τον τραγικό θάνατο της αυτοχειρίας, που τον χωρίζει οριστικά και αμετάκλητα από τον Χριστό.
Ο Χριστός προσφέρεται και σήμερα και σε κάθε θεία Λειτουργία από αγάπη για εμάς τους ανθρώπους, για να μας δώσει την ευκαιρία να ενθυμούμεθα αυτή την προσφορά του και την απέραντη αγάπη του. Και μέσα σε αυτή τη θεία Λειτουργία του προσφέρουμε τα ονόματά μας, για να μας ενθυμηθεί και Εκείνος. Ας μην περιορισθούμε όμως σε αυτό. Ας του προσφέρουμε και εμείς την αγάπη μας, αξιοποιώντας τα μέσα που θέτει στη διάθεσή μας για να καθαρούμε την ψυχή μας από τις αμαρτίες που εμφωλεύουν σε αυτήν και να προσέλθουμε κατά το δυνατόν άξια, έτσι ώστε να ενωθούμε και να παραμείνουμε ενωμένοι μαζί του για να μας χαρίσει τη σωτηρία μας, για την οποία θυσιάσθηκε.
Για να δείτε τις φωτογραφίες πατήστε τον σύνδεσμο ΕΔΩ
