Χαιρετισμό απηύθυνε ο Αρχιεπίσκοπος Κύπρου κ. Γεώργιος σε εκδήλωση του ΕΚΠΑ για την ίδρυση και λειτουργία παραρτήματός του στην Κύπρο.
Στην προσφώνησή του αναφέρει: “Νιώθω ανεπιτήδευτη χαρά, γιατί μου δίνεται η ευκαιρία να χαιρετίσω τη σημερινή εκδήλωση, που γίνεται με αφορμή τη Λειτουργία Σχολών του Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών στην Κύπρο.
Η σημερινή ημέρα έχει ιδιαίτερη σημασία για την Κύπρο και για τον εκτός των συνόρων του Ελλαδικού Κράτους ευρύτερο ελληνισμό. Η παρουσία του Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών στην Κύπρο συνιστά γεγονός όχι μόνο ακαδημαϊκής αλλά και Ιστορικής βαρύτητας, το οποίο υπερβαίνει τα στενά όρια μιας εκπαιδευτικής επέκτασης και εγγράφεται στη μακρά παράδοση πνευματικών δεσμών μεταξύ του Πανεπιστημίου Αθηνών και του Κυπριακού Ελληνισμού.
Το Εθνικό και Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών, από την ίδρυσή του το 1837, ως το πρώτο Πανεπιστήμιο του Έθνους, αποτέλεσε τον ακρογωνιαίο λίθο της ανώτατης παιδείας και της πνευματικής ανασυγκρότησης του Ελληνισμού. Η σύνδεσή του με το όνομα και το όραμα του Ιωάννη Καποδίστρια εκφράζει και τη βαθύτερη αποστολή του, που επεκτείνεται πέραν της γνώσης, στη διαμόρφωση ήθους, κοινωνικής ευθύνης και εθνικής συνείδησης.
Αυτήν την αποστολή τη νιώσαμε και τη νιώθουμε και στην Κύπρο. Για χρόνια πολλά το Πανεπιστήμιο δεχόταν χωρίς εξετάσεις και χωρίς αριθμητικό περιορισμό, σ’ όλες τις Σχολές του, τους Κυπρίους απόφοιτους των εξαταξίων Γυμνασίων (των σημερινών Λυκείων), ανεξαρτήτως βαθμολογίας των απολυτηρίων τους, όταν μεταξύ των Ελλαδιτών μαθητών γινόταν σκληρή μάχη για εξασφάλιση μιας θέσης, σε ορισμένες, τουλάχιστον, Σχολές. Και σήμερα, ακόμη, οι εξετάσεις είναι μεταξύ μας που γίνονται για κατάληψη μιας από τις προσφερόμενες θέσεις. Η μόνη διαφορά είναι ότι ο αριθμός των προσφερόμενων θέσεων, σήμερα, έχει περιοριστεί σ’ ένα ποσοστό των θέσεων που προσφέρονται στους Ελλαδίτες μαθητές, λόγω και της ύπαρξης άλλων Ελληνικών Πανεπιστημίων τα οποία προσφέρουν και αυτά θέσεις στους Κυπρίους.
Καταλαβαίνουμε όλοι πόση επίδραση είχε το γεγονός αυτό στη διατήρηση της εθνικής αυτοσυνειδησίας, του ελληνικού ήθους και του ελληνικού τρόπου ζωής στην κοινωνία μας. Οι Άγγλοι αποικιοκράτες, με σκοπό τον αφελληνισμό του τόπου, έδιναν κίνητρα για σπουδές στην Αγγλία. Εκεί οι Κύπριοι θα αποκτούσαν το Αγγλικό ήθος και ερχόμενοι στην Κύπρο θα μετέδιδαν αυτό το ήθος στα σχολεία, στην κοινωνία και στη ζωή μας.
Η συμβολή αυτή υπήρξε καθοριστική για τη διατήρηση της εθνικής αυτοσυνειδησίας, της ελληνικής παιδείας και της πολιτισμικής συνέχειας στην κυπριακή κοινωνία και φραγμός στα αφελληνιστικά σχέδια των Άγγλων. Η ελληνική πανεπιστημιακή παιδεία λειτούργησε ως θεσμική εγγύηση της εθνικής αντοχής, ιδίως σε μια εποχή όπου η εκπαίδευση αποτελούσε πεδίο ιδεολογικής και πολιτισμικής αντιπαράθεσης.
Κατά την περίοδο της Αγγλοκρατίας, η Εκκλησία της Κύπρου υπήρξε το κύριο στήριγμα και ο βασικός εκφραστής του Κυπριακού Ελληνισμού. Εκπροσωπώντας σήμερα τον θεσμό αυτόν, εκφράζω την ειλικρινή και διαχρονική ευγνωμοσύνη μου προς το Εθνικό και Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών για τη σταθερή του στάση και τη μακροχρόνια προσφορά του στην εθνική και πνευματική επιβίωση και πρόοδο της Κύπρου.
Το υψηλό ακαδημαϊκό επίπεδο του ΕΚΠΑ είναι διεθνώς αναγνωρισμένο και αποτυπώνεται τόσο στην επιστημονική του παραγωγή όσο και στη διαχρονική ποιότητα των αποφοίτων του. Το Πανεπιστήμιο αυτό υπήρξε και παραμένει χώρος καλλιέργειας επιστημονικής αριστείας, κριτικής σκέψης και υπεύθυνης δημόσιας παρουσίας.
Ευτύχησα να φοιτήσω σε δύο Σχολές του. Και διαπίστωσα σε μεταπτυχιακές σπουδές μου στην Αγγλία το υψηλότατο μάθησης που μας παρείχε το ΕΚΠΑ.
Η ελληνική παιδεία υπήρξε διαχρονικά για τον Κυπριακό Ελληνισμό βασικός όρος επιβίωσης και προόδου. Υπό αυτό το πρίσμα, η παρουσία ενός ιστορικού ελληνικού Πανεπιστημίου, φορέα του καποδιστριακού οράματος, στην Κύπρο, αποκτά ιδιαίτερη σημασία για το παρόν και το μέλλον του τόπου.
Γι’ αυτό και συγχαίρουμε τον Πρύτανη, το ακαδημαϊκό προσωπικό και όλους όσους συνέβαλαν στην υλοποίηση αυτού του σημαντικού εγχειρήματος. Ευχόμαστε και στους φοιτητές κάθε επιτυχία στην ακαδημαϊκή τους πορεία και δημιουργική συμβολή στην κοινωνία.”
