Με την ευκαιρία της εορτής των Χριστουγέννων, ο Αρχιεπίσκοπος Κρήτης κ. Ευγένιος, απευθύνει την καθιερωμένη εγκύκλιο του προς τον Ιερό Κλήρο, τις Μοναχικές Αδελφότητες και τον ευσεβή λαό της Κρήτης, υπενθυμίζοντας το βαθύ νόημα της Θείας Ενανθρωπήσεως.
Στην εγκύκλιο του, ο Αρχιεπίσκοπος σημειώνει: «Χριστούγεννα και πάλι σήμερα, αγαπητά μου παιδιά, στην Αγία μας Εκκλησία… ζούμε το θαύμα της Θείας Ενανθρωπήσεως, τη δυνατότητα και τη χαρμόσυνη ελπίδα να γίνωμε κληρονόμοι της αιώνιας ζωής».
Αναφερόμενος στη σημασία της Γεννήσεως του Χριστού για την καθημερινή ζωή των πιστών, τονίζει ότι «ο Χριστός με την ενανθρώπησή Του έδωσε στον άνθρωπο την επιλογή να επιστρέψει και πάλι στην πατρική οικία του Θεού Πατρός, από όπου έφυγε με υπαιτιότητά του».
Η εγκύκλιος υπογραμμίζει επίσης την κοινωνική διάσταση της εορτής: «Μας ζητά να προασπίζουμε τις αξίες της δικαιοσύνης, της συμφιλίωσης, της ενότητας, της ελευθερίας… και να εργαζόμαστε για το “επί γης ειρήνη”», καλώντας τους πιστούς να βιώσουν την αγάπη και την ειρήνη του Χριστού σε προσωπικό και συλλογικό επίπεδο.
Παρατίθεται η Εγκύκλιος:
Προς
Τον Ιερό Κλήρο, τις Μοναχικές Αδελφότητες
και τον ευσεβή λαό της Ιεράς Αρχιεπισκοπής Κρήτης.
«Ότε η χρηστότης και η φιλανθρωπία επεφάνη του Σωτήρος ημών Θεού,
…κατά τον Αυτού έλεον έσωσεν ημάς διά λουτρού παλιγγενεσίας και ανακαινώσεως Πνεύματος Αγίου, ού εξέχεεν επ’ ημάς πλουσίως διά Ιησού Χριστού του Σωτήρος ημών, ίνα δικαιωθέντες τή Εκείνου χάριτι κληρονόμοι γενώμεθα κατ’ ελπίδα ζωής αιωνίου». (Τίτ. 3, 4-7).
Αυτό έγραφε στην Επιστολή του ο Απόστολος των Εθνών Παύλος στον αγαπημένο μαθητή και συνοδοιπόρο του, τον Πρωτεπίσκοπο της Εκκλησίας Κρήτης Τίτο. «Όταν εμφανίσθηκε η χρηστότης και η φιλανθρωπία του Σωτήρος μας Θεού, μας έσωσε, …σύμφωνα με το δικό Του έλεος, διά του λουτρού της αναγεννήσεως και της ανακαινίσεως υπό του Αγίου Πνεύματος, το οποίον εξέχεε σ’ εμάς πλούσια, διά του Ιησού Χριστού του Σωτήρός μας, ώστε, δικαιωμένοι με την Χάριν εκείνου να γίνωμε, σύμφωνα με την ελπίδα μας, κληρονόμοι της αιωνίου ζωής».
Εξήντα χρόνια από την επανακομιδή της Τιμίας Κάρας του Αποστόλου μας στον τόπο μας συμπληρώνονται κατά το προσεχές έτος και γι’ αυτό κρίναμε σκόπιμο να προτάξομε στην Χριστουγεννιάτικη Εγκύκλιό μας τους παραπάνω στίχους, που συμπυκνώνουν σε λίγες λέξεις το νόημα της Εορτής.
Χριστούγεννα και πάλι σήμερα, αγαπητά μου παιδιά, στην Αγία μας Εκκλησία, στο θεοδέγμον Σπήλαιό Της, αλλά και στις καρδιές όλων ημών, που εντός Της ζούμε το θαύμα της Θείας Ενανθρωπήσεως, τη δυνατότητα και τη χαρμόσυνη ελπίδα να γίνωμε κληρονόμοι της αιώνιας ζωής.
«Χριστός γεννάται» και ανατέλλει για τον κόσμο «το φως της γνώσεως». «Ο Χριστός, ο Θεός», όπως γράφει ο Άγιος Ιουστίνιος Πόποβιτς σε λόγο του για τα Χριστούγεννα «γεννήθηκε στη γη ως άνθρωπος. Για να μας εξηγήσει με τη Γέννησή Του τη γέννησή μας. Ο Θεός έγινε άνθρωπος, για να γίνει ο άνθρωπος Θεός. Από τη Γέννηση του Σωτήρα Χριστού στη γη, όλο το πλήρωμα της Θεότητας, όλος ο Θεός βρίσκεται σωματικά παρών στον δικό μας ανθρώπινο κόσμο, για να γεμίσομε εμείς με αυτό το πλήρωμα της Θεότητας και με αυτόν τον τρόπο να πραγματοποιήσομε τον σκοπό που ο Ίδιος ο Θεός έθεσε για το ανθρώπινο είναι μας, για την ανθρώπινη ζωή μας, για την ανθρώπινη ύπαρξή μας».
Ο Χριστός με την ενανθρώπησή Του έδωσε στον άνθρωπο την επιλογή να επιστρέψει και πάλι στην πατρική οικία του Θεού Πατρός, από όπου έφυγε με υπαιτιότητά του και κατέληξε στην ανελέητη μοναξιά και ορφάνεια του.
Αυτό λοιπόν που γιορτάζομε, μας δίνει ελπίδα και δύναμη, για να συνεχίζομε τον καθημερινό μας αγώνα, διά του οποίου περνάμε από τον φθαρτό και περιορισμένο χρόνο στην αιωνιότητα. Η σάρκωση του Χριστού δίνει αξία στον χρόνο και υπογραμμίζει ότι τώρα πλέον είναι καιρός, κατά τον οποίο ο άνθρωπος ετοιμάζεται για την αιωνιότητα, και μάλιστα, αρχίζει να την χαίρεται από το παρόν, να την προγεύεται από αυτήν τη ζωή.
Έγραφε ο Φώτης Κόντογλου στο έργο του «Η Γέννησις, το Μέγα Μυστήριον» ότι είναι «…ολότελα ακατανόητο για το πνεύμα μας το ότι κατέβηκε ο Θεός ανάμεσά μας σαν άνθρωπος συνηθισμένος και μάλιστα σαν φτωχότερος από τους φτωχούς. Αυτή τη μακροθυμία μονάχα άγιες ψυχές είναι σε θέση να τη νοιώσουνε αληθινά και να κλάψουνε από κατάνυξη».
Ακατανόητο αλλά όμως αληθινό πώς ο Θεός έγινε άνθρωπος για να κάνει τον άνθρωπο Θεό. Πιστεύομε και ομολογούμε, πως ο Χριστός μας «δι’ ημάς τους ανθρώπους και διά την ημετέραν σωτηρίαν» προσέλαβε τη φύση μας. Και εορτάζοντας «αεί Χριστούγεννα» μέσα στην Εκκλησία μαθαίνομε ότι η Γέννηση του Κυρίου μας, μας δίνει την ευκαιρία να εργασθούμε όλοι μαζί και καθένας προσωπικά, με τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά και χαρίσματά του, αλλά και με όσες δυνάμεις ή αδυναμίες διαθέτομε.
Για κάθε πιστό λοιπόν ο Χριστός έρχεται στο παρόν του κόσμου, ανάμεσά μας, για να δώσει τη λύση στα δυσεπίλυτα προβλήματα της κοινωνίας μας. Και ζητά να Του προσφέρομε την εμπιστοσύνη μας, υπερβαίνοντας τους σκοπέλους, τα εμπόδια και τις δυσκολίες, τα λάθη και τα πάθη μας, που εμποδίζουν τον καθένα από εμάς να Τον βρει και να Τον πιστεύσει με όλο του το είναι.
Μας ζητά να προασπίζουμε τις αξίες της δικαιοσύνης, της συμφιλίωσης, της ενότητας, της ελευθερίας, του αλληλοσεβασμού και της ομόνοιας, να σεβόμαστε το θεϊκό δικαίωμα κάθε ανθρώπου στη ζωή, ακυρώνοντας στην πράξη την πολυθεΐα των σύγχρονων ειδώλων, τα ελλειμματικά κοσμοείδωλα και αυτείδωλα, τα μίση και την εχθρότητα που ταλαιπωρούν το ήθος και τον πολιτισμό μας. Να εργαζόμαστε για το «επί γης ειρήνη», την πανανθρώπινη αξία της ειρήνης στον ανειρήνευτο κόσμο μας, όλοι εμείς που ταλανιζόμαστε από εσωτερικές μάχες και εξωτερικούς πολέμους, από ταραχές του εαυτού μας και των άλλων, ξεκινώντας από την αυτοκριτική μας.
Αγαπητά μου παιδιά και αδέλφια του Ενανθρωπήσαντος δι’ ημάς Χριστού,
Η Αγία Εορτή των Χριστουγέννων προσκαλεί για άλλη μία φορά όλους ημάς να αποδεχθούμε με πόθο και χαρά την παρουσία του Θεού στη ζωή μας και να βιώσομε στα βάθη της υπάρξεώς μας την αερμήνευτη αγάπη Του. Ας πάρουμε αυτό το μήνυμα της Εορτής και ας αντιπροσφέρομε στην ευεργεσία Του, απλά και ταπεινά, την ολόθερμη ευγνωμοσύνη μας, την ολοκάρδια μετάνοιά μας και την αποδοχή της σωστικής Του κλήσεως.
Σας εύχομαι να διέλθετε το Άγιο Δωδεκαήμερο με πνευματική ευφροσύνη και προσεύχομαι να πρυτανεύσει η χαρά και η ειρήνη των Χριστουγέννων στις καρδιές μας, για να χαιρόμαστε αιώνια και πραγματικά, και στον κόσμο ολόκληρο, για να ειρηνεύσει επιτέλους.
Με πατρική αγάπη Σας ασπάζομαι εόρτια και παρακαλώ τον Ενανθρωπήσαντα Κύριο να Σας χαρίζει έτη πολλά, ευφρόσυνα και ευλογημένα.
Ο Αρχιεπίσκοπος
† Ο Κρήτης Ευγένιος
