Ο Αρχιεπίσκοπος Αθηνών και πάσης Ελλάδος κ. Ιερώνυμος εξέφρασε τη βαθιά του θλίψη για τον αδόκητο χαμό του Γιώργου Μαζωνάκη, αποκαλύπτοντας ότι διατηρούσε προσωπική επαφή με τον γνωστό τραγουδιστή και ότι είχαν πραγματοποιήσει πολλές συναντήσεις και συζητήσεις μακριά από τα φώτα της δημοσιότητας.
Μιλώντας στο ΑΠΕ-ΜΠΕ, χαρακτήρισε τον Γιώργο Μαζωνάκη άνθρωπο με «εξαιρετικά ευαίσθητη ψυχή», ιδιαίτερα χαρίσματα και υπαρξιακές αναζητήσεις, ενώ εξήρε τη μακρόχρονη προσφορά του στο ελληνικό τραγούδι. «Ο Γιώργος ήταν ένα παιδί του Θεού», ανέφερε, σημειώνοντας ότι προσέφερε αθόρυβα βοήθεια σε ανθρώπους που είχαν ανάγκη, χωρίς να επιδιώκει δημοσιότητα ή αναγνώριση.
Δηλώνοντας συγκλονισμένος από τον «άδικο χαμό του υπό συνθήκες πραγματικά απαράδεκτες», ο Αρχιεπίσκοπος Ιερώνυμος εξέφρασε τη συμπαράστασή του στην οικογένεια, στους συνεργάτες και στους ανθρώπους που τον αγάπησαν και ευχήθηκε ο Θεός να αναπαύσει την ψυχή του και να χαρίσει δύναμη και παρηγοριά στους οικείους του.
Υπενθυμίζεται ότι τελέστηκε σήμερα η εξόδιος ακολουθία, όπου από νωρίς το πρωί, άνθρωποι κάθε ηλικίας, εντός και εκτός Αθηνών, προσήλθαν σε κλίμα ιδιαίτερης συγκίνησης για το τελευταίο «αντίο» στον τραγουδιστή.
Διαβάστε ολόκληρη τη δήλωση του Αρχιεπισκόπου:
«Με τον Γιώργο Μαζωνάκη είχα προσωπική γνωριμία και επαφή. Ήταν πολλές οι συναντήσεις μας και αξιοσημείωτες οι συζητήσεις μας μακριά από τα φώτα και τον θόρυβο της δημοσιότητας.
Ο Γιώργος είχε μία εξαιρετικά ευαίσθητη ψυχή και ήταν ένας άνθρωπος με ιδιαίτερα χαρίσματα, εσωτερικούς προβληματισμούς και υπαρξιακές αναζητήσεις. Υπηρέτησε το ελληνικό τραγούδι με αγάπη, πάθος και συνέπεια για περισσότερα από τριάντα χρόνια και κατάφερε, με το ταλέντο, που του χάρισε απλόχερα ο Θεός, και με την αυθεντικότητά του, να κερδίσει το κοινό, πέρα από διακρίσεις και τάξεις, και να εγγραφεί στη συλλογική μνήμη του λαού μας.
Ο Γιώργος ήταν ένα παιδί του Θεού. Και μέσα στο σκοτάδι -γιατί όλοι μας ανεξαιρέτως δοκιμαζόμαστε από το σκοτάδι- ανακάλυπτε πάντα την έξοδο προς το Φως. Στάθηκε πάντα, ανώνυμα και σιωπηλά, γιατί έτσι συνειδητά επέλεγε, δίπλα σε συνανθρώπους μας που είχαν ανάγκη, χωρίς να ζητά αναγνώριση και χωρίς να μετατρέπει αυτή την ανάγκη του άλλου σε αφορμή προσωπικής προβολής. Με αθέατες πράξεις αληθινής αγάπης ως άνθρωπος.
Είμαι συγκλονισμένος από τον άδικο χαμό του υπό συνθήκες πραγματικά απαράδεκτες. Ενώνω την προσευχή μου με τις προσευχές της Οικογένειάς του, των ανθρώπων που τον αγάπησαν και των συνεργατών του. Και εύχομαι ο Θεός της αγάπης και του ελέους, που τα πάντα γνωρίζει και βλέπει, να αναπαύσει την ψυχή του και να χαρίζει στους οικείους του δύναμη και παρηγοριά.
Αιωνία του η μνήμη».
