Μήνυμα εξέδωσε ο Αρχιεπίσκοπος Αθηνών και πάσης Ελλάδος κ. Ιερώνυμος Β΄, με αφορμή την «Παγκόσμια Ημέρα κατά των Ναρκωτικών», απευθύνοντας έναν λόγο βαθιά ποιμαντικό αλλά και έντονα κοινωνικό προς το πλήρωμα της Εκκλησίας και το ευρύτερο κοινωνικό σύνολο.
Στο μήνυμά του, ο Αρχιεπίσκοπος προσεγγίζει το σύνθετο και επώδυνο ζήτημα των εξαρτήσεων, αναδεικνύοντας όχι μόνο τις καταστροφικές συνέπειες των ναρκωτικών στη ζωή των ανθρώπων και των οικογενειών τους, αλλά και τις βαθύτερες κοινωνικές και υπαρξιακές αιτίες που οδηγούν στη φυγή και την απόγνωση. Παράλληλα, υπογραμμίζει την ανάγκη συνεργασίας όλων των θεσμών –της οικογένειας, της παιδείας, της Πολιτείας και της Εκκλησίας– για την πρόληψη, τη θεραπεία και την επανένταξη, ενώ απευθύνει λόγο ελπίδας και στήριξης προς όσους δίνουν τον καθημερινό αγώνα της απεξάρτησης.
Παρατίθεται το μήνυμα του Αρχιεπισκόπου:
Αγαπητά μου παιδιά,
Η σημερινή «Παγκόσμια Ημέρα κατά των Ναρκωτικών» μας καλεί για μία ακόμη φορά να σταθούμε με ευθύνη και ειλικρίνεια απέναντι σε ένα πρόβλημα που συνεχίζει να πληγώνει βαθιά τον σύγχρονο άνθρωπο και να δοκιμάζει τις αντοχές της κοινωνίας μας.
Πίσω από τους αριθμούς, τις στατιστικές και τις δημόσιες συζητήσεις βρίσκονται πρόσωπα. Βρίσκονται νέοι άνθρωποι με όνειρα που διαψεύσθηκαν, γονείς που αγωνιούν, οικογένειες που δοκιμάζονται, καρδιές που ζητούν βοήθεια και συχνά δεν βρίσκουν τον δρόμο προς αυτήν. Η εξάρτηση δεν είναι μόνον μία προσωπική τραγωδία· είναι μία πληγή που αγγίζει ολόκληρο το κοινωνικό σώμα.
Οι πρωτόγνωρες δυνατότητες επικοινωνίας της εποχής μας δεν κατόρθωσαν να απαλύνουν τον πόνο της μοναξιάς, ενώ η πληθώρα των αγαθών δεν πρόσφερε τελικά προσανατολισμό και ελπίδα. Η τεχνολογική πρόοδος δεν συνοδεύθηκε πάντοτε από την ανάλογη καλλιέργεια των πνευματικών και ηθικών δυνάμεων του ανθρώπου. Έτσι δημιουργούνται κενά που συχνά επιχειρείται να καλυφθούν με ψεύτικες διεξόδους και πρόσκαιρες φυγές.
Τα ναρκωτικά υπόσχονται ανακούφιση, αλλά προσφέρουν δουλεία, υπόσχονται λήθη, αλλά γεννούν μεγαλύτερο πόνο. Υπόσχονται ελευθερία, αλλά οδηγούν στην πιο σκληρή μορφή αιχμαλωσίας. Γι’ αυτό και ο αγώνας κατά των εξαρτήσεων δεν μπορεί να περιορίζεται μόνον στην καταπολέμηση των ουσιών, μα χρειάζεται να αναζητούμε και τις βαθύτερες αιτίες που οδηγούν τον άνθρωπο στην απόγνωση, στην παραίτηση και στη φυγή από τη ζωή.
Η οικογένεια, το σχολείο, η κοινωνία, η Πολιτεία και η Εκκλησία οφείλουν να συνεργάζονται για την πρόληψη, τη θεραπεία και την κοινωνική επανένταξη των εξαρτημένων συνανθρώπων μας. Η πρόληψη παραμένει η αποτελεσματικότερη μορφή αντιμετώπισης του προβλήματος. Και πρόληψη σημαίνει παιδεία, αγάπη, παρουσία, διάλογος, ενδιαφέρον για τον συνάνθρωπο και, ιδιαιτέρως, για τον νέο άνθρωπο που αναζητεί την ταυτότητά του και τον προορισμό του.
Εκφράζουμε σήμερα τη βαθιά μας ευγνωμοσύνη προς όλους τους λειτουργούς της υγείας, τους εθελοντές, τους θεραπευτές και όσους διακονούν με αυταπάρνηση το δύσκολο έργο της απεξάρτησης και της πρόληψης.
Ιδιαιτέρως, όμως, τιμούμε τους ίδιους τους αγωνιζομένους. Εκείνους που καθημερινά δίνουν μάχη για να ξανακερδίσουν τη ζωή τους. Τους ανθρώπους που αποδεικνύουν με το παράδειγμά τους ότι η πτώση δεν είναι και το τέλος. Ας θυμηθούμε όλοι, σήμερα, ότι κανείς δεν είναι μόνος στον αγώνα του. Όσο βαθύ κι αν είναι το σκοτάδι, το φως του Θεού παραμένει δυνατότερο. Όσο δύσκολος κι αν είναι ο δρόμος της απεξάρτησης, η αγάπη, η συμπαράσταση και η πίστη μπορούν να ανοίξουν νέους δρόμους ζωής.
Εύχομαι ολόψυχα ο Κύριος της ζωής και της ελευθερίας να ενδυναμώνει όλους τους αγωνιζομένους, να στηρίζει τις οικογένειές τους και, κυρίως, να φωτίζει την κοινωνία μας, ώστε να γίνεται περισσότερο ανθρώπινη, αλληλέγγυα και περισσότερο ανοιχτή στα ουσιαστικά νοήματα και στις διαχρονικές αξίες της ζωής.
Μετά πατρικών ευχών και αγάπης
Ο Αρχιεπίσκοπος
† Ο Αθηνών Ιερώνυμος Β΄
