Μήνυμα για την Ημέρα των ANZACs εξέδωσε ο Αρχιεπίσκοπος Αυστραλίας κ. Μακάριος.
Στο μήνυμά του, ο Αρχιεπίσκοπος τονίζει ότι, καθώς διανύουμε μία περίοδο ταραχώδη, όπου ο κόσμος μας αντιμετωπίζει σωρεία προκλήσεων και πολλές αβεβαιότητες, η σημερινή ημέρα προσφέρεται ως ευκαιρία να σταθούμε και να αναλογιστούμε το μεγαλείο της ιστορίας που σμιλεύεται από ψυχές γενναίες και ενάρετες – από τις ψυχές εκείνων που παλεύουν για τη δικαιοσύνη και την ανθρώπινη αξιοπρέπεια, αντί να προτιμούν την ασφάλεια της σιωπής και της αδράνειας.
Ο Αρχιεπίσκοπος αναφέρει ότι ένα τέτοιο μεγαλείο ενσαρκώνουν οι άνδρες και οι γυναίκες ANZACs, οι οποίοι δεν ήταν απλώς μέλη ενός στρατιωτικού σώματος, αλλά άνθρωποι αφοσιωμένοι σε υψηλά ιδανικά. Για την υπεράσπιση αυτών των ιδανικών αγωνίστηκαν με πνεύμα αυτοθυσίας, χιλιάδες χιλιόμετρα μακριά από την πατρίδα και τις οικογενειακές τους εστίες.
Υπογραμμίζει επίσης ότι, ως Έλληνες, δε δικαιολογούμαστε να αγνοούμε ή να λησμονούμε την ένδοξη πορεία τους, καθώς αυτή είναι στενά συνδεδεμένη με την πρόσφατη ιστορία της φιλτάτης πατρίδος μας. Από τη Λήμνο ως την Κρήτη και από την Πελοπόννησο ως τη Μακεδονία, και αλλού, το αίμα των Αυστραλών και Νεοζηλανδών στρατιωτών μίγνυται με εκείνο των προγόνων μας σε κοινές θυσίες για την υπεράσπιση των πανανθρώπινων ιδεωδών.
Ο Αρχιεπίσκοπος επισημαίνει ότι, ειδικά για όσους έλκουν την καταγωγή τους από τη μεγαλόνησο Κρήτη, η μνήμη των ANZACs είναι ιερή. Τον Μάιο του 1941, τότε που το νησί δεχόταν την εισβολή των δυνάμεων της ναζιστικής Γερμανίας, οι ήρωες ANZACs πολέμησαν με σθένος στο πλευρό των γιαγιάδων και των παππούδων μας, όχι μόνο για την Κρήτη, αλλά για όλα όσα αντιπροσωπεύει η Ελευθερία.
Καταλήγοντας, ο Αρχιεπίσκοπος κ. Μακάριος καλεί όλους να εκφράσουμε την απεριόριστη ευγνωμοσύνη μας προς τους ANZACs και να εκπληρώσουμε το ελάχιστο καθήκον μας: να κρατήσουμε τη μνήμη τους ζωντανή, μεταφέροντας την πολύτιμη κληρονομιά τους στις επόμενες γενιές.
«Σήμερα, καθώς υποκλινόμαστε με σεβασμό στη μνήμη τους», τονίζει ο Αρχιεπίσκοπος, «ας υποσχεθούμε ότι δε θα μείνουμε μόνο στα λόγια. Ότι θα έχουμε ως πυξίδα στην πορεία μας τις αξίες για τις οποίες εκείνοι αγωνίστηκαν. Ότι δε θα σωπαίνουμε μπροστά στην αδικία. Ότι δε θα διστάζουμε να υπερασπιζόμαστε τους αδύναμους. Και, τέλος, ότι δεν θα επιτρέψουμε ποτέ να ξεχαστούν οι ANZACs. Διότι η μνήμη των ηρώων δεν είναι απλώς ένα κεφάλαιο του παρελθόντος• είναι ένα φως που μας κατευθύνει στα σωστά μονοπάτια του μέλλοντος.»
