Την Παρασκευή, 13 Μαρτίου, ο Αρχιεπίσκοπος Αυστραλίας κ. Μακάριος επισκέφθηκε την Ενορία Αγίου Αποστόλου Ανδρέου του Πρωτοκλήτου, στο προάστιο Gladesville του Σύδνεϋ, και χοροστάτησε στην Ακολουθία της Γ’ Στάσεως των Χαιρετισμών προς την Υπεραγία Θεοτόκο.
Προ της απολύσεως, ο Σεβασμιώτατος μίλησε στους πιστούς για το σεπτό πρόσωπο της Παναγίας, ενώ δεν παρέλειψε να συγχαρεί τον Ιερατικώς Προϊστάμενο π. Αναστάσιο Καλογεράκη, για την πρόσφατη ανάληψη των καθηκόντων του, καθώς και να απευθύνει εγκάρδιες ευχαριστίες προς τον Πρωτοπρεσβύτερο του Οικουμενικού Θρόνου π. Άγγελο Αλιφιεράκη, για την πολυετή διακονία και προσφορά του τόσο στην Ενορία του Αγίου Ανδρέου Gladesville, όσο και, εν γένει, στην Ορθόδοξη Εκκλησία της πέμπτης ηπείρου.
Αναλυτικότερα, ο Αρχιεπίσκοπος ξεκίνησε την ομιλία του με την υπενθύμιση ότι η συμμετοχή στη λατρευτική ζωή της Εκκλησίας και, ιδιαιτέρως, σε κατανυκτικές ιερές ακολουθίες, όπως οι Χαιρετισμοί προς την Υπεραγία Θεοτόκο, ανανεώνει και ενισχύει πνευματικά τους πιστούς, βοηθώντας τους να αντιμετωπίζουν τα καθημερινά εμπόδια και τις δοκιμασίες της ζωής, να προχωρούν μπροστά, να γίνονται καλύτεροι και αγιότεροι.
Στη συνέχεια, κάνοντας ειδική μνεία στον Ακάθιστο Ύμνο και ανατρέχοντας στο έτος 626 μ.Χ., όταν εψάλη για πρώτη φορά στον Ναό της Παναγίας των Βλαχερνών, εξήγησε ότι το αριστούργημα αυτό της βυζαντινής υμνολογίας υπήρξε έκφραση της βαθειάς ευσέβειας του λαού της Βασιλεύουσας, ο οποίος θέλησε να εκφράσει την ευγνωμοσύνη του προς τη Θεοτόκο, για τη θαυματουργική διάσωση της Πόλεως, όταν πολιορκήθηκε από τους Αβάρους. Όπως παρατήρησε χαρακτηριστικά ο Σεβασμιώτατος, «παλαιότερα οι άνθρωποι συνήθιζαν να λένε “ευχαριστώ” και “συγγνώμη” πιο πολύ από ό,τι λέμε εμείς σήμερα».
Επισημαίνοντας ότι ειδικά οι Έλληνες διαθέτουμε πλείστους λόγους να ευχαριστούμε την Παναγία, καθότι υπήρξε προστάτιδα της μητέρας πατρίδας σε κρίσιμες στιγμές της ιστορίας, υπογράμμισε ότι πρώτος και κυριότερος λόγος που Της εκφράζουμε την ευγνωμοσύνη μας είναι η απελευθέρωση του ανθρωπίνου γένους από τα δεσμά της αμαρτίας.
Παρέπεμψε, εξάλλου, στον στίχο: «Χαῖρε, δι’ ἧς ἠνοίχθη παράδεισος», που ακούγεται στον 15ο Οίκο του Ακαθίστου Ύμνου, για να υπενθυμίσει ότι αν η Παναγία δεν είχε αποκριθεί στον Άγγελο: «Ιδού ἡ δούλη Κυρίου, γένοιτό μοι κατά τό ρῆμά σου», το ανθρώπινο γένος θα παρέμενε ακόμη στο σκοτάδι. «Επομένως χρωστούμε στην Παναγία μας, κυρίως και πρωτίστως, τη σωτηρία μας», τόνισε.
Μετά ταύτα, ο Αρχιεπίσκοπος κ. Μακάριος παρακάλεσε όλους να θέσουν ως πνευματικό στόχο την απόκτηση μιας πιο προσωπικής σχέσης με τη Θεοτόκο: «Να αναπτύξουμε μια προσωπική σχέση με την Παναγία, διότι είναι η μητέρα μας, η αδελφή μας, η προστάτιδά μας και η πρεσβεύτριά μας ενώπιον του Θεού. Να προσευχόμαστε και να της μιλούμε, όχι με λόγια περίπλοκα, φτιασιδωμένα και ψεύτικα. Αλλά να της μιλούμε με την καρδιά μας. Να της λέμε ό,τι νιώθουμε, όπως τα νιώθουμε και να τη θεωρούμε ως τη μόνη μας καταφυγή».
Περατώνοντας την ομιλία του, ο Σεβασμιώτατος ευχήθηκε στους πιστούς για το υπόλοιπο της Αγίας και Μεγάλης Τεσσαρακοστής, προτρέποντάς τους παράλληλα να περιβάλλουν με αγάπη και πνεύμα ενότητας και συνεργασίας τον νέο Ιερατικώς Προϊστάμενο της Ενορίας τους π. Αναστάσιο.
Κάνοντας λόγο για έναν άξιο κληρικό, με πολλά προσόντα και αρετές, δήλωσε πεπεισμένος ότι, υπό την καθοδήγησή του, η Ενορία Αγίου Ανδρέου θα συνεχίσει την ανοδική της πορεία. Παράλληλα, ευχαρίστησε τον π. Άγγελο για την ανεκτίμητη προσφορά του, καθώς, όπως αναγνώρισε, «με πολύ κόπο και αγώνα, ιδιαίτερα στα δύσκολα χρόνια για την Ομογένειά μας εδώ στην Αυστραλία, έχτισε την Ενορία εκ του μηδενός, έχτισε και το ίδρυμα “Εστία”, έκανε παραπάνω από ό,τι μπορούσε, και πλέον αποφάσισε να ξεκουραστεί, να απολαύσει τους καρπούς των κόπων του και να προσέξει λίγο την υγεία του».
