Του π. Ηλία Μάκου
Αναστηλώνονται τα μοναστήρια στην κοιλάδα του Δρίνου ποταμού της Αλβανίας, που είναι το μεγαλύτερο σε μήκος ποτάμι καθώς διανύει 346 χιλιόμετρα.
Πρόκειται για μοναστήρια-μνημεία (Παναγία στη Γοραντζή, Κηρύκου και Ιουλίττης στη Δούβιανη, Ευαγγελισμού της Θεοτόκου στη Βάνιστα, Παναγιά της Σπηλιάς), των οποίων η κυριότητα δεν έχουν αποδοθεί μέχρι τώρα στην Ορθόδοξη Εκκλησία της Αλβανίας, παρ’ ότι, σύμφωνα και με δικαστική απόφαση, αποτελούν ακίνητη περιουσία της.
Σ’ αυτή τη φάση συντηρούνται, δύο από τα πολλά μοναστήρια, και δημιουργούνται μονοπάτια, που συνδέουν μοναστήρια και στις δύο πλευρές της κοιλάδας, ενώ θα ακολουθήσουν και άλλα.
Οι εργασίες, που υλοποιούνται από το Ινστιτούτο Πολιτιστικής Κληρονομιάς, υποστηρίζονται από του υπουργείο Οικονομίας και Οικονομικών.
Τα Ορθόδοξα μνημεία της Εκκλησίας της Αλβανίας φανερώνουν ότι η πίστη δεν είναι ένα φαινόμενο και επιφαινόμενο, που σβήνει από διάφορες προσωρινές καταστάσεις και στάδια.
Η πίστη είναι συνυφασμένη με την ανθρώπινη ψυχή. Είναι μια ιδέα, που όσο και αν πολεμηθεί, δεν ξεριζώνεται. Είναι δώρημα και χάρη του ζωντανού Θεού. Είναι το μεγάλο μυστήριο. Μυστήριο ακατάληπτο, το οποίο προκαλεί δέος, αλλά και μια εσωτερική υπερκόσμια γλυκύτητα στην ψυχή.
Γι’ αυτό σαγηνεύει. Αυτό, που δεν μπορούν καταλάβουν διαχρονικά οι διώκτες της, όπως συνέβη και στην Αλβανία, είναι ότι με τη θρησκεία ο άνθρωπος όχι μόνο μεταμορφώνεται σε Άνθρωπο. Αυτό θα ήταν πολύ λίγο.
Υψώνεται πάνω από τους φραγμούς και τις αντιθέσεις της ύπαρξη, υπερβαίνει το χρόνο και τη ροή του και δίνει νόημα στη ζωή του και στον κόσμο.
