Την Δευτέρα 27 Απριλίου 2026, πραγματοποιήθηκε στην Αθήνα, παρουσία του Μητροπολίτη Αιτωλίας και Ακαρνανίας κ. Δαμασκηνού, η επίσημη συνέντευξη τύπου για την κεντρική καλλιτεχνική εκδήλωση τη Ιεράς Μητροπόλεως Αιτωλίας και Ακαρνανίας «ΕΞΟΔΟΣ, ο δρόμος για την Αθανασία», η οποία θα πραγματοποιηθεί την Πέμπτη 14 Μαΐου 2026, έμπροσθεν των τειχών του Κήπου των Ηρώων στην Ι. Π. του Μεσολογγίου.
Στην συνέντευξη παρευρέθηκαν όλοι οι συντελεστές και οι κορυφαίοι καλλιτέχνες της παράστασης. Ο συνθέτης του έργου κ. Ανδρέας Κατσιγιάννης, η στιχουργός κα Λίνα Δημοπούλου, η κορυφαία ερμηνεύτρια Άλκηστις Πρωτοψάλτη, η κα Μιμή Ντενίση, η οποία σκηνοθετεί την παράσταση και συμμετέχει με τις αφηγήσεις της μαζί με τον Γιάννη Τσιμιτσέλη. Επίσης συμμετέχουν ο μεγάλος ερμηνευτής Μάριος Φραγκούλης και ο Γιάννης Διονυσίου.
Ο Μητροπολίτης αφού ευχαρίστησε τους παρευρισκομένους για την παρουσία τους στην συνέντευξη ανέφερε τα ακόλουθα: «Με αισθήματα βαθείας συγκινήσεως και υψηλής ευθύνης ευρισκόμεθα σήμερα ενώπιόν σας, σε αυτή τη συνάντηση λόγου και μνήμης, προκειμένου να παρουσιάσουμε ένα έργο το οποίο δεν εξαντλείται στα όρια μίας καλλιτεχνικής εκδηλώσεως, αλλά συνιστά μία ουσιαστική πνευματική κατάθεση, ένα ζωντανό προσκύνημα προς την ιστορία, ένα ελάχιστο αλλά ειλικρινές αντίδωρο ευγνωμοσύνης προς εκείνους οι οποίοι, δια της θυσίας τους, εχάραξαν ανεξίτηλα την πορεία του Γένους.
Η συμπλήρωση διακοσίων ετών από την Έξοδο του Μεσολογγίου δεν αποτελεί απλώς έναν επετειακό σταθμό, αλλά μία κορυφαία στιγμή αυτογνωσίας και περισυλλογής. Πρόκειται για ένα γεγονός το οποίο υπερβαίνει τα στενά όρια της ιστορικής καταγραφής και αναδεικνύεται σε παγκόσμιο σύμβολο ελευθερίας, αυταπάρνησης και πνευματικής ανδρείας.
Διότι στο Μεσολόγγι δεν εδοκιμάσθη μόνον η αντοχή των ανθρώπων, αλλά απεκαλύφθη το μεγαλείο της ανθρώπινης ψυχής, όταν αυτή φωτίζεται από την πίστη και προσανατολίζεται προς το ύψος της θυσίας.
Μέσα σε αυτό το βαρύ αλλά ευλογημένο ιστορικό πλαίσιο, η Ιερά Μητρόπολη Αιτωλίας και Ακαρνανίας, ως φορέας πνευματικής διακονίας αλλά και ως ζωντανός θεματοφύλακας της τοπικής παραδόσεως, αισθάνθηκε την ανάγκη να μην περιορισθεί σε μία τυπική συμμετοχή στις επετειακές εκδηλώσεις, αλλά να προχωρήσει σε μία δημιουργική πρωτοβουλία, καταθέτοντας ένα έργο πρωτότυπο, ουσιαστικό και διαχρονικό.
Το ορατόριο «Έξοδος – Ο δρόμος για την Αθανασία» , σε σύνθεση του Ανδρέα Κατσιγιάννη και ποιητική σύλληψη και στίχους της Λίνας Δημοπούλου, αποτελεί καρπό αυτής της εσωτερικής ανάγκης. Δεν είναι απλώς μία καλλιτεχνική σύνθεση· είναι μία προσπάθεια μεταγραφής της ιστορίας σε βίωμα, της μνήμης σε εμπειρία, της θυσίας σε πνευματικό μήνυμα. Είναι μία μυσταγωγία, μέσα από την οποία ο άνθρωπος καλείται να συμμετάσχει, όχι ως απλός θεατής, αλλά ως κοινωνός ενός γεγονότος που συνεχίζει να μιλά στις καρδιές των ανθρώπων, ανεξαρτήτως εποχής.
Η Εκκλησία, η οποία πάντοτε πορεύεται εντός της ιστορίας χωρίς να εγκλωβίζεται σε αυτήν, αναγνωρίζει σε τέτοια γεγονότα μία βαθύτερη διάσταση· βλέπει σε αυτά την αντανάκλαση του σταυρικού ήθους, την επιβεβαίωση ότι η θυσία, όταν εμπνέεται από την αγάπη και την πίστη, δεν οδηγεί στην απώλεια, αλλά στην υπέρβαση, δεν καταλήγει στο τέλος, αλλά ανοίγει τον δρόμο προς την αθανασία.
Ακριβώς αυτήν τη διάσταση επιχειρεί να αναδείξει το παρόν έργο. Μέσα από τη σύζευξη λόγου και μουσικής, όπου αυτό επιτυγχάνεται με την σκηνοθεσία της κας Μιμής Ντενίση και μέσα από την αρμονική συνεργασία δημιουργών και των κορυφαίων ερμηνευτών, Άλκηστις Πρωτοψάλτη και Μάριου Φραγκούλη και με την συμμετοχή του Γιάννη Διονυσίου στην ερμηνεία και την αφήγηση του Γιάννη Τσιμιτσέλη, επιχειρείται μία προσέγγιση του γεγονότος όχι μόνον ως ιστορικής αναφοράς, αλλά ως ζώσας εμπειρίας. Ο θεατής δεν καλείται απλώς να πληροφορηθεί, αλλά να συγκινηθεί, να προβληματισθεί, να αφυπνισθεί.
Ιδιαιτέρως θα ήθελα να υπογραμμίσω ότι η παρούσα πρωτοβουλία της Ιεράς Μητροπόλεως αποτελεί μία συνειδητή πράξη προσφοράς προς την κοινωνία. Σε μία εποχή κατά την οποία ο άνθρωπος συχνά απομακρύνεται από τις ρίζες του και η ιστορική μνήμη κινδυνεύει να υποχωρήσει μπροστά στην επιφανειακότητα, η Εκκλησία οφείλει να υπενθυμίζει, να φωτίζει και να εμπνέει.
Το έργο αυτό φιλοδοξεί να αποτελέσει παρακαταθήκη. Όχι απλώς ως μία επιτυχημένη εκδήλωση, αλλά ως ένα σημείο αναφοράς, ως μία πνευματική και πολιτιστική κληρονομιά που θα συνοδεύει τις επόμενες γενεές. Ένα έργο που θα μπορεί να επανέρχεται, να παρουσιάζεται, να μεταδίδει το μήνυμα της θυσίας και της ελευθερίας, κρατώντας ζωντανή τη μνήμη και ενισχύοντας την ταυτότητα του τόπου μας.
Δεν θα μπορούσαμε, βεβαίως, να φθάσουμε σε αυτό το αποτέλεσμα χωρίς τη συμβολή πολλών και εκλεκτών συνεργατών. Εκφράζουμε τις θερμές μας ευχαριστίες προς τους δημιουργούς του έργου, στον συνθέτη Ανδρέα Κατσιγιάννη και την στιχουργό Λίνα Δημοπούλου, οι οποίοι με έμπνευση και ευθύνη μετέπλασαν την ιστορία σε τέχνη· προς τους ερμηνευτές, Άλκηστις Πρωτοψάλτη, Μάριο Φραγκούλη και Γιάννη Διονυσίου που με αφοσίωση και ευαισθησία ανέλαβαν να μεταδώσουν το μήνυμα· προς την κα. Μιμή Ντενίση η οποία σκηνοθετεί την παράσταση υπογράφει τα κείμενα και αφηγείται, εντάσσοντας στο έργο τους πραγματικούς απογόνους των Ηρώων της Ιεράς Πόλης του Μεσολογγίου, τους σημερινούς κατοίκους, με την συμμετοχή του Ιστρικού Συλλόγου της Ι.Π. Μεσολογγίου.
Προς τις χορωδίες του Δήμου της Ιεράς Πόλεως Μεσολογγίου και του Ιδρύματος Πολιτισμού της Τοπικής μας Εκκλησίας «ΑΓΙΟΣ ΕΥΓΕΝΙΟΣ Ο ΑΙΤΩΛΟΣ» και φυσικά στους χοράρχες κ. Σπύρο Χολέβα και κ. Χρήστο Ζήση.
Ιδιαίτερη δε, μνεία και θερμή ευγνωμοσύνη οφείλουμε να εκφράσουμε προς όλους εκείνους οι οποίοι, με γενναιοδωρία και αίσθημα ευθύνης, στήριξαν το μεγάλο αυτό εγχείρημα. Οι ευγενείς χορηγοί του έργου, με την πολύτιμη συμβολή τους, δεν προσέφεραν απλώς υλική και οικονομική ενίσχυση, αλλά κατέστησαν συμμέτοχοι σε μία προσπάθεια πνευματικής και πολιτιστικής αναφοράς, αναγνωρίζοντας τη σημασία της διατήρησης της ιστορικής μνήμης και της καλλιτεχνικής δημιουργίας ως φορέων αξιών και ταυτότητας.
Ιδιαιτέρως θα θέλαμε να εκφράσουμε τις ειλικρινείς μας ευχαριστίες προς τον κ. Παναγιωτάκη, ο οποίος με μεράκι, επιμονή και υψηλό αίσθημα ποιότητας ανέλαβε την παραγωγή του ψηφιακού δίσκου του έργου. Η συμβολή του δεν περιορίζεται στην τεχνική αρτιότητα, αλλά επεκτείνεται στη φροντίδα ώστε το έργο αυτό να αποκτήσει διάρκεια στον χρόνο, να ταξιδεύσει πέρα από τα όρια της παρούσας εκδήλωσης και να καταστεί προσιτό σε ευρύτερο κοινό, λειτουργώντας ως πολύτιμο μέσο διάδοσης του μηνύματός του.
Σε όλους αυτούς απευθύνουμε την ευγνώμονα αναγνώρισή μας, διότι με τη στήριξή τους κατέστησαν δυνατή την πραγμάτωση ενός έργου που φιλοδοξεί να υπηρετήσει όχι μόνο την τέχνη, αλλά και τη μνήμη, την πίστη και τον πολιτισμό.
Η ιστορία δεν είναι ένα απολιθωμένο παρελθόν· είναι μία ζωντανή πραγματικότητα που μας συνοδεύει και μας καθορίζει. Η Έξοδος του Μεσολογγίου δεν ζητεί απλώς να την θυμόμαστε· μας καλεί να την κατανοήσουμε και να την ενσαρκώσουμε, ο καθένας στον δικό του χώρο και χρόνο.
Ευχόμαστε και προσευχόμαστε ώστε το ορατόριο αυτό να αποτελέσει αφορμή όχι μόνον συγκινήσεως, αλλά και και θαυμασμού, αλλά και μιμήσεως. Να βοηθήσει τον σύγχρονο άνθρωπο να ανακαλύψει εκ νέου το νόημα της θυσίας, να κατανοήσει ότι η αληθινή ελευθερία δεν είναι δεδομένη, αλλά κατακτάται μέσα από τον αγώνα και διατηρείται μέσα από την πίστη.
Κλείνοντας, θα θέλαμε να εκφράσουμε την ελπίδα ότι το έργο αυτό θα αγκαλιασθεί από το κοινό και θα βρει τη θέση που του αρμόζει στην πολιτιστική και πνευματική ζωή του τόπου μας. Τιμώντας το ένδοξο παρελθόν, αντλούμε έμπνευση για το ελπιδοφόρο μέλλον».
