του Μητροπολίτη Δημητριάδος κ. Ιγνατίου
Εκείνη η Πρωταπριλιά ήταν γεμάτη αλήθειες. Ο Ελληνισμός της Κύπρου ξεσηκωθηκε την 1η Απριλίου 1955, πριν από 70 χρόνια, για να αποτινάξει τον ζυγό της αποικιοκρατίας και για να ζητήσει την Ένωση με τη Μητέρα Ελλάδα. Η Κύπρος, που είχε συμμετάσχει σε όλους τους αγώνες των Ελλήνων, βροντοφώναξε το ΟΧΙ στη σκλαβιά του Βρετανικού ζυγού και το ΟΧΙ ακούσθηκε σε όλη την Υφήλιο.
Είναι απαραίτητο σήμερα να θυμόμαστε τα παλληκάρια της ΕΟΚΑ (Εθνικής Οργανώσεως Κυπρίων Αγωνιστών) του 1955- 1959. Τα αγόρια και τα κορίτσια που βγήκαν μέσα από τα κρυφά σχολειά της Εκκλησίας και των Ορθοδόξων Χριστιανικών Σωματείων. Τους ηρωομάρτυρες της αγχόνης, τους μαθητέςκαι τις μαθήτριες που διαδήλωναν με λάβαρο την ελληνική σημαία, τους κληρικούς που υποστήριζαν ηθικά τον αγώνα, τους γονείς των μαχητών που έστελναν με χαρά τα ΄παιδιά τους στη μάχη.
Κι αν η Ένωση δεν επετεύχθη, ήλθε η Ανεξαρτησία. Ο σπουδαίος αυτός Αγώνας άφησε πρότυπα και αξίες. Πρότυπα αγωνιστών, τα οποία πρέπει να προβάλλονται στα σχολεία μας. Αξίες θεμελιωμένες στην Ελληνορθόδοξη Παράδοσή μας και στην επίγνωση της διαχρονικής συνέχειας του Ελληνισμού. Είναι, λοιπόν, ευχάριστο το γεγονός ότι φέτος το Υπουργείο Παιδείας της Ελλάδος, μετά από πρόταση του Υπουργείου Παιδείας της Κύπρου, έδωσε οδηγία να τιμηθεί η Επέτειος του Κυπριακού Αγώνα με εκδηλώσεις στα ελληνικά σχολεία.
Δεν ξεχνώ τον Γρηγόρη Αυξεντίου. Δεν ξεχνώ τον Ευαγόρα Παλληκαρίδη. Δεν ξεχνώ την ημικατεχόμενη Κύπρο μας, η οποία αγωνίζεται και ελπίζει.
